Çevre ve Orman
Bakanlığından: ENDÜSTRİ TESİSLERİNDEN
KAYNAKLANAN HAVA KİRLİLİĞİNİN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak , Tanımlar ve
İstisnalar Amaç MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sanayi ve enerji
üretim tesislerinin faaliyeti sonucu atmosfere yayılan is, duman, toz, gaz,
buhar ve aerosol halindeki emisyonları kontrol altına almak; insanı ve
çevresini hava alıcı ortamındaki kirlenmelerden doğacak tehlikelerden
korumak; hava kirlenmeleri sebebiyle çevrede ortaya çıkan umuma ve komşuluk
münasebetlerine önemli zararlar veren olumsuz etkileri gidermek ve bu
etkilerin ortaya çıkmamasını sağlamaktır. Kapsam MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; tesislerin kurulması ve
işletilmesi için gerekli olan ön izin, izin, şartlı ve kısmi izin
başvuruları, tesisten çıkan emisyonun ve tesisin etki alanı içerisinde hava
kirliliğinin önlenmesi tetkik ve tespiti ile, tesislerin, yakıtların, ham
maddelerin ve ürünlerin üretilmesi, kullanılması, depolanması ve taşınmasına
ilişkin usul ve esasları kapsar. Dayanak MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik
9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 1, 3, 8, 9, 10, 11, 12
ve 13 üncü maddelerine ve 1/5/2003
tarihli ve 4856 sayılı Çevre ve
Orman Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 1, 2, 3, 9, 10,
13, 29 ve 30 uncu maddelerine
dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte gecen; a) Dış Hava: Çalışma mekanları hariç, troposferde
bulunan dış ortamlardaki havayı, b) Kirletici: Doğrudan veya dolaylı olarak insanlar
tarafından dış havaya bırakılan ve insan sağlığı üzerinde ve/veya bütün
olarak çevre üzerinde muhtemel zararlı etkileri olan her türlü maddeyi, c) Hava Kalitesi:
İnsan ve çevresi üzerine etki eden çevre havasında, hava kirliliğinin
göstergesi olan kirleticilerinin artan miktarıyla azalan kaliteleri, ç) Emisyonlar:
Yakıt ve benzerlerinin yakılmasıyla; sentez, ayrışma, buharlaşma ve benzeri
işlemlerle; maddelerin yığılması, ayrılması, taşınması ve diğer mekanik
işlemler sonucu bir tesisten atmosfere yayılan hava kirleticileri, d) Tesis: Atmosfere
emisyon veren her bir üniteyi, Makineler, aletler
ve diğer sabit düzenekleri, Üzerinde madde depolanan,
boşaltılan ve iş yapılan mülkleri, (Tesislerin bütünü, işletme olarak
adlandırılır). e) Yakma Tesisi:
Sıcak su, buhar ve benzeri üreterek enerji sağlayan tesisleri, f) Üretim Prosesi:
Yakıtın ham madde ile birlikte muamele gördüğü veya yakıttan elde edilen
enerjinin ham maddeyi veya ürünü kurutma, kavurma ve benzeri işlemlerde
kullanıldığı ve bacasından proses kaynaklı baca gazı emisyonlarının ve yanma
gazlarının birlikte çıktığı tesisler veya sadece proses kaynaklı baca gazı
emisyonlarının çıktığı tesisleri, g) Biyokütle:
İhtiva ettiği enerjiyi kazanmak için yakıt olarak kullanılabilen tarım veya
ormancılıktan sağlanan bitkisel bir maddenin kendisi, tamamı ya da bir
kısmından elde edilen ürünlerdir. Bu ürünler tarım ve ormancılık kaynaklı bitkisel
atıklar, gıda işleme sanayinden kaynaklanan bitkisel atıklar, ham kağıt
hamuru ve hamur kağıt üretiminden kaynaklanan bitkisel atıklar, şişe mantarı,
ahşap atıklarını, (Ahşap koruyucuları tatbik edilmiş veya kaplama işlemine
bağlı olarak halojenli organik birleşikler ihtiva eden ve bu tür atıkları
içeren özellikle inşaat ve yıkımdan kaynaklanan ahşap atıklar hariç). ğ) Yetkili
Merci: Çevre ve Orman Bakanlığı ve
Valiliği, h) İzin: Emisyon Ön
İzni ve Emisyon İznini, ı) Teknolojik
Seviye: Sürekli işletilmesinde başarısı tecrübeyle sabit, kıyaslanabilir
metotlar, düzenekler ve işletme şekilleriyle kontrolleri yapılabilen; emisyon
sınırlama tedbirlerini pratikleştiren ve kullanışlı hale getiren, ileri ve
ülke şartlarında uygulanabilir teknolojik metotlar, düzenekler, işletme
biçimleri ve temizleme metotlarının geldiği seviyeyi, (Az Atıklı
Teknolojiler: Teknolojik seviye tanımında kirletmeyen, temiz üretim
teknikleri temel alınır, bu tür temiz ve az atıklı teknolojiler, tercih
sıralamasında arıtmaya dayanan teknolojik seviye tanımından daha önce gelir). i) Üretmek: Ürün
elde etmek, işlemek, üretim amacıyla tüketmek ve diğer kullanımlarını,
(İthalat ve diğer amaçlara yönelen nakliyatlar aynı anlamda mütalaa edilir). j) Emisyon
Envanteri: Sınırları belirlenmiş herhangi bir bölgede, hava kirletici
kaynaklardan belli bir zaman aralığında atmosfere verilen kirleticilerin
listesi, miktarı ve bunların toplam kirlilik içindeki paylarını gösteren
bilgileri, k) Kritik Bölge:
Bir yıl boyunca yapılan hava kalitesi ölçüm sonuçlarına göre kısa vadeli
sınır değerlerin en az 15 gün aşıldığı yerleri, l) Kısa Vadeli
Sınır Değer: Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinde belirtilen sınır
değeri, m) Uzun Vadeli
Sınır Değer: Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinde belirtilen sınır
değeri, n) Bakanlık: Çevre
ve Orman Bakanlığını, o) Belge: Emisyon
İzin Belgesini, ö) Yönerge: Emisyon
Ön İzni ve Emisyon İzni almaya esas teşkil edecek dokümanları içeren
Yönergeyi, p) Emisyon İzin
Dosyası: Bu Yönetmeliğe göre hazırlanan
Yönergede belirtilen tüm belge, bilgi ve dokümanları içeren emisyon iznine esas dosyayı, r) Bu Yönetmelik:
Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan
Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğini, s) Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolu
Yönetmeliği (EKHKKY) : 7/10/2004 tarihli ve 25606 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan yönetmeliği, ş) Hava Kalitesinin
Korunması Yönetmeliği (HKKY):
2/11/1986 tarihli ve 19269 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
yönetmeliği, t) İçten Yanmalı
Motorlar: Gaz Motorları ve Dizel
Motorlarını, u) Gaz Motorları:
Otto çevrimi, kıvılcım ateşlemeli ateşleme sistemine sahip motorları, ü) Dizel Motorları:
Kendiliğinden sıkıştırmalı ateşlemeli motorları, v) Kritik
Meteorolojik Şartlar: Atmosferde alt sınırı yerden yediyüz metre veya daha az
yüksekte olan bir enversiyon tabakası mevcutsa ve bu tabakada hava sıcaklığı
bu yükseklikle en azından 2°C/100m artıyorsa, ayrıca yerden 10m yükseklikte
ölçülen rüzgar hızı oniki saatlik ortalamada 1,5 m/s’den az ise bu durum
kritik meteorolojik durumu, y) İş Termin Planı : Tesis sahibi tarafından
hazırlanacak ve bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri ve sınır değerleri
sağlayacak proses ve baca gazı arıtım tesislerinin gerçekleştirilmesi
sürecinde yer alan proje, ihale, inşaat ve işletmeye alma gibi işlerin
zamanlamasını gösteren planı, z) Emisyon Ölçüm
Raporu Geçerlilik Süresi: Bu Yönetmeliğin Ek-8 (İzne Tabi Tesisler) Listesine
göre A grubu emisyon izne tabi tesisler için emisyon ölçüm raporu geçerlilik
süresi iki yılı, B grubu emisyon izne tabi tesisler için emisyon ölçüm raporu
geçerlilik süresi üç yılı, aa) Mevcut Tesis:
Bu Yönetmeliğin yayınlanmasından önce kurulmuş veya kurulmakta olan tesisleri bb) Yeni Tesis: Bu
Yönetmeliğin yayınlanmasından sonra
kurulacak olan tesisleri ifade eder. İstisnalar MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelik; a) 9/7/1982 tarihli
ve 2690 sayılı Kanun ile Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna verilen yetki alanına
giren, insan sağlığı ve çevrenin nükleer yakıt ve diğer radyoaktif maddelerin
radyasyonundan korunmasında; ilgili tesis, alet ve düzeneklerde, b) İş sağlığı ve
güvenliği mevzuatı kapsamına giren işyeri ortam havası (açık ortam hariç), c) Hava alıcı
ortamına baca, kapı, pencere ya da benzeri açıklıklardan herhangi bir
emisyonun söz konusu olmadığı tesis, alet ve düzeneklerde, uygulanmaz. İKİNCİ BÖLÜM İzne Tabi
Tesisler, İzin Alma, İzne Tabi Olmayan Tesisler İçin Uyulması Gereken Esaslar İzne tabi tesisler MADDE 6 – (1) Çalışmaları ve yapısı nedeniyle insan sağlığı
ve çevre üzerinde önemli olumsuz etkisi olan
Ek 8, A ve B listelerinde yer alan tesislerin kurulması ve işletilmesi
için, bu Yönetmelik hükümlerine göre Emisyon
Ön İzni (planlama aşamasında) ve
Emisyon İzni (işletme
aşamasında) alınması gerekir. (2) Ek 8 Liste A’da
yer alan tesislerin izni, Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından verilir.
Bakanlık bu yetkisini taşra teşkilatına devredebilir. (3) Ek 8, Liste
B’de verilen tesislerin izni, İl Mahalli Çevre Kurulunun uygun görüşü
alınarak, Valilik tarafından verilir. İzne tabi tesislerin kurulması ve işletilmesinde
uyulması gereken esaslar MADDE 7 – (1) İzne tabi tesislerin kurulması ve
işletilmesinde; a) Tesisin kamuya
ve çevreye zararlı etkilerinin teknolojik seviyeye uygun olarak azaltılması
ve tehlike yaratmaması, b) Bu Yönetmelikte belirtilen
şartlara uyulması, c) Bu Yönetmelikte
belirtilen emisyon sınırlarının aşılmaması, ç) Tesis etki
alanında HKKY’de verilen hava kalitesi sınır değerlerinin aşılmaması, d) Mevcut
tesislerin baca gazı emisyonlarının bu Yönetmelikte belirtilen usullere uygun
olarak tesisi işleten tarafından ölçülmesi,
baca dışından emisyon yayan tesisler için hesaplama yöntemi
kullanılarak saatlik kütlesel debilerin tespit edilmesi, (kg/saat-m2) e) Mevcut tesisler
için, Ek-2, Tablo 2.1.’deki kütlesel debilerin aşılması halinde tesisi
işleten tarafından, tesis etki alanında, Ek-2’de belirtilen esaslar
çerçevesinde hava kirliliği seviyesinin ölçülmesi ve tesisin kirleticiliğinin
değerlendirilmesi amacıyla Uluslar arası kabul görmüş bir dağılım modeli
kullanılarak, Hava Kirlenmesine Katkı
Değerinin Hesaplanması, f) Yeni kurulacak
tesislerin baca gazı emisyonlarının (kg/saat ve mg/Nm3 olarak) ve baca dışından emisyon yayan tesislerin
atmosfere verdiği emisyonların saatlik
kütlesel debilerinin tespit edilmesi, (kg/saat-m2) g) Yeni kurulacak
tesisler için; Ek-2 Tablo-2.1 ’deki kütlesel debilerin aşılması halinde
tesisi işleten tarafından; tesis etki alanında, tesisin kirleticiliğinin
değerlendirilmesi amacıyla bir dağılım modeli kullanılarak hava kirlenmesine katkı değerinin
hesaplanması, tesisin kurulacağı alanda hava kirliliğinin önemli boyutlara
ulaştığı kuşkusu varsa, hava kalitesinin bu Yönetmelikte belirtilen usullere
uygun olarak ölçülmesi, ğ) İşletmede
meydana gelen artık ve atık maddelerin kullanılması, teknik yönden mümkün
değilse usulüne uygun olarak arıtılması ve bertaraf edilmesi, h) Tesisin kurulu
bulunduğu bölgede hava kirleticilerin HKKY’de belirlenen hava kalitesi sınır
değerlerini aşması durumunda, tesis sahibi ve/veya işleticisi tarafından,
Valilikçe hazırlanan eylem planlarına uyulması, gerekmektedir. Emisyon ön izni MADDE 8 – (1) Emisyon ön izni verilirken aşağıdaki esaslar
uygulanır: a) 16/12/2003
tarihli ve 25318 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki
Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamında yer alan tesisler için ÇED
Yönetmeliğine göre alınan ÇED Olumludur Kararı veya ÇED Gerekli Değildir Kararı,
Emisyon Ön İzni yerine geçer. ÇED Olumlu Kararı veya Çevresel Etki
Değerlendirmesi Gerekli Değildir
Kararının iptal edilmesi halinde Emisyon Ön İzni de iptal edilmiş
sayılır. ÇED Yönetmeliği kapsamında yer almayan ancak bu Yönetmeliğin Ek 8, A
ve B listelerinde yer alan tesisler emisyon ön iznine tabidir. b) Emisyon ön izni
tesislerin planlama aşamasında verilir. c) Emisyon Ön İzni;
tesisin çevrede oluşturabileceği etkilerin değerlendirilmesine esas teşkil
edecek bilgi ve belgeler sağlanmışsa ve tesisin çevre üzerine olabilecek
zararlı etkilerine karşı gerekli tedbirin alınacağı öngörülüyor ve garanti
ediliyorsa yetkili merciler tarafından
verilir. ç) Ek 8, Liste A ve
B’de yer alan tesislere Emisyon Ön İzni almak için bir dilekçe ile Ek 10, Ek
11 ve Yönerge’de belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak Emisyon Ön
İzin Başvuru Formu’nda belirtilen dokümanlarla birlikte Valiliğe başvuru
yapılır. 1) Valilik
tarafından emisyon ön izin dosyası ve dokümanlar incelenir. Dosya eksik ve
yetersiz bulunursa dosyanın tamamlanması için başvuru sahibine 3 ay ek süre
verilir. 2) Dosya
tamamlandıktan sonra, sadece Ek-8 Liste A’da yer alan tesisler için tesis
sahibi tesisin kurulacağı bölgede
dağıtımı yapılan ve yüksek tirajlı yurt çapında yayın yapan en az bir gazete ile bir yerel gazetede ilan verir. İlanda; 2.1 Tesisin yeri,
üretimi, kapasitesi ve kullanacağı yakıt türünü, 2.2 İtiraz süresinin
15 gün olduğunu, 2.3 İzin
başvurusunun ve eklerinin ne zaman ve nerede inceleneceğini, 2.4 İtirazların
inceleme süresi içerisinde yapılması gerektiği hususunu ve itirazın yapılması
gereken makamı, 2.5 İtiraz sahibi hazır
bulunmasa bile gerekçeli itirazların değerlendirileceğini ve değerlendirme
tarihini, 2.6 100 kişiden
fazla itiraz sahibi varsa kararın ilan yoluyla tebliğ edilebileceğini, belirtir. Tesis için yapılan
itirazlar Valilik tarafından değerlendirilir ve emisyon ön izin dosyasına
eklenir. Valilik itirazları değerlendirirken gerekli gördüğünde itiraz
edenler ve faaliyet sahibi ile
görüşür. İtiraz süresinden sonra yapılacak itirazlar dikkate alınmaz. 3) Dosya
tamamlandıktan sonra tesis Ek 8, Liste B’de yer alıyor ise Valilik tarafından
yirmi işgünü içerisinde değerlendirme yapılarak sonuçlandırılır. Ek 8, Liste
B’de verilen tesislerin izni, İl Mahalli Çevre Kurulunun uygun görüşü
alınarak, Valilik tarafından verilir. Tesis Ek 8, Liste A’da yer alıyor ise Valilik
tarafından dosya Bakanlığa gönderilir ve Bakanlık tarafından kırk işgünü
içerisinde değerlendirme yapılarak sonuçlandırılır. Belirtilen süre, dosya
Bakanlığa ulaştıktan sonra başlar. Eksikliklerin tamamlanması için verilen
süreler buna dahil değildir. d)
Yetkili Merci bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde belirtilen iptal yetkisini
Emisyon Ön
İzni için de kullanabilir. e) 3194 sayılı İmar
Kanununun 26 ncı maddesi uyarınca verilecek ön izin için, bu Yönetmelikte söz
konusu edilen Emisyon Ön İzninin alınması
şarttır. f) Emisyon ön izin
verilen tesisler, iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarının alınarak üretime
geçilmesini takiben bir yıl içinde
Emisyon İzni için başvurmazlar ise Emisyon Ön İzni kendiliğinden geçersiz
sayılır. Emisyon izni başvurusu MADDE 9 – (1)
Emisyon izni başvurusu aşağıda belirtilen hususlar çerçevesinde yapılır. a) Ek-8, Liste A ve
B’de yer alan tesislere Emisyon İzni almak için dilekçe ile Ek 10, Ek 11 ve
Yönergede belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak Emisyon İzin Başvuru
Formunda belirtilen dokümanlarla birlikte Valiliğe başvuru yapılır. b) Başvuru
Valilikçe; yirmi işgünü içerisinde
incelenir. Dosya eksik ve yetersiz bulunursa dosyanın tamamlanması
için başvuru sahibine 10 uncu maddenin 1 inci fıkrasının (e) bendi ve tesisin
kapasitesi dikkate alınarak süre
verilir. c) Emisyon
izni alınması sırasında
yapılabilecek itirazlar, ÇED
sürecinde, Emisyon Ön
İzni alma safhasında
yapılmamışsa dikkate alınmaz. Ancak tesisin kurulması esnasında veya daha
sonra tesisin kurulu bulunduğu yörede
yapılan ölçümlere dayalı olarak tesisten daha önceden bilinmeyen çevre
kirlenmesinin ortaya çıkması halinde Yetkili mercii tarafından emisyon izni verilmeyebilir. ç) Ek 8, Liste A ve
B’de yer alan tesis, çalışma usul ve esasları Valilikçe belirlenen en az bir
üyesi İl Çevre ve Orman Müdürlüğü teknik
elemanı olmak üzere Valilikçe oluşturulan Komisyon Tarafından bu
Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yerinde incelenir, hazırlanan teknik rapor Emisyon
İzni Dosyasına eklenir. Valilik tarafından gerekli görülmesi halinde ilgili
kurum/kuruluş ve belediyelerden komisyona teknik eleman talep edilebilir. Emisyon izni dosyasının incelenmesi ve karar verilmesi MADDE 10 – (1) Bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde belirtilen
hususlar yerine getirildikten sonra, aşağıda belirtilen hususlar çerçevesinde
emisyon izin dosyası incelenmesi yapılır ve karar verilir. a) Tesis Ek 8,
Liste B’de ise hazırlanmış olan Emisyon İzin Dosyası Valilik tarafından bu
Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yirmibeş iş günü içerisinde değerlendirilir
ve uygun bulunması halinde il mahalli çevre kuruluna sunulur. İl mahalli
çevre kurulunun uygun görüşü alınarak, emisyon izni Valilik tarafından
verilir. Eksikliklerin
tamamlanması için geçen süreler belirtilen süreye dahil değildir. b) Tesis Ek 8,
Liste A da ise Yönetmelikte belirtilen hususlar çerçevesinde hazırlanmış olan
emisyon izin dosyası Valilik
tarafından oluşturulacak komisyonca incelenerek uygun bulunması halinde
Bakanlığa gönderilir. Bakanlık
tarafından emisyon izin dosyası Yönetmelik hükümleri çerçevesinde başvuru
evraklarının tam olarak Bakanlığa sunulmasından sonra kırkbeş işgünü
içerisinde incelenerek sonuçlandırılır. Gerektiği hallerde yerinde inceleme
yapılır. Belirtilen süreler, dosya Bakanlığa ulaştıktan sonra başlar.
Eksikliklerin tamamlanması için geçen süreler belirtilen süreye dahil
değildir. c) İzin vermeye
yetkili merci, gerekirse konu ile
ilgili uzman kişi ve kuruluşların da görüşünü alır. ç) Bu Yönetmeliğin
7 nci maddesinde ve bu Yönetmeliğin diğer hükümlerinde belirtilen
yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediği incelenir. d) Sunulan
dokümanlar ticari ve endüstriyel sırları ihtiva ediyorsa işaretlenerek ayrı
bir grup halinde sunulur. Bu durumda diğer dokümanların tesisin çevreye olan
etkilerini açıkça ortaya koyacak özellikte olmasına dikkat edilir. e) Söz konusu
tesise ait başvuru evraklarının yetkili mercie sunulmasından sonra bir yıl
içerisinde emisyon izin dosyasında belirtilen eksiklikler tamamlanamazsa
dosya ile ilgili işlem ve değerlendirmeler iptal edilerek dosya tesis
sahibine iade edilir. Bu durumda emisyon ve hava kalitesi ölçümleri de
tekrarlanarak emisyon iznine yeniden başvurulması gerekir. f) Yukarıda
belirtilen hususlar çerçevesinde yapılan inceleme ve değerlendirme sonucuna
göre emisyon izninin verilip verilmeyeceğine karar verilir. Emisyon izni belgesi verilmesi MADDE 11 – (1) Emisyon izni verilmesine karar verildikten
sonra emisyon izni emisyon izni belgesi ile belgelendirilir ve tesis sahibine verilir. Emisyon izin
belgesi muhtevası ve gerekli hususlar yetkili merci tarafından belirlenir.
Emisyon izin belgesi açılma ve çalışma ruhsatı yerine kullanılmaz, yalnızca
tesisin bu Yönetmelik hüküm ve sınır değerlerine uygun olduğuna ilişkin
belgedir (2) Ek 8 Liste A’da
yer alan tesisler için emisyon izin
belgesi Bakanlık tarafından verilir. İzin kararı ve gerekçeleri, talep
edilmesi halinde ilgililere bildirilir. (3) Ek 8 Liste B’de
yer alan tesisler için emisyon izin belgesi Valilik tarafından verilir. İzin
kararı ve gerekçeleri, talep edilmesi halinde Valilik tarafından ilgililere
bildirilir. Şartlı ve kısmi izin MADDE 12 – (1) Faaliyet sahibinin başvurusu üzerine
işletmenin tümü veya bir bölümünün kurulmasına ve işletilmesine şartlı veya
kısmi izin verilir. a) Baca gazı
emisyon sınır değerlerini sağlaması kaydıyla, işletmenin test edilmesi amacı
ile bir defaya mahsus kısa süreli kısmi veya şartlı izin verilir. Bu
süre altı ayı geçemez. b) Tesisin bir
kısmının kurulması ve işletmenin baca gazı emisyonlarının sınırlarını
sağlaması şartı ile kısa süreli olarak şartlı ve kısmi izin verilebilir. Bu
süre altı ayı geçemez. c) Bu Yönetmeliğin
7 nci ve 10 uncu maddesinde öngörülen esasların yerine getirildiğinin
belirlenmesi durumunda gerekirse şartlı ve süreli izin verilir. Diğer kararlar MADDE 13 – (1) Bir tesisten kaynaklanan emisyonların
etkilerinin komşu bir taşınmaza zarar vermesini önlemek amacıyla daha önce
verilen ve kesinleşen bir izin kaldırılamaz. Ancak bu zararlı etkinin ortadan
kaldırılması için gerekli tedbirlerin alınması faaliyet sahibinden istenir. İzne tabi
tesislerde yapılacak değişiklikler MADDE 14 – (1) İzne tabi tesislerde
yapılacak değişiklikler aşağıda belirtilmiştir: a) Tesisin işletilmesinde, yakıtında, yakma sisteminde
ve prosesinde yapılan değişiklik ve iyileştirmeler; Bakanlıkça emisyon ölçümü
yapma konusunda yetki verilen kurum veya kuruluşlara hazırlattırılacak ek
raporda belirtilir ve bu rapor emisyon raporu ile birlikte altı ay içerisinde
yetkili mercie sunulur. b) İzne tabi bir tesisin konumunda, özelliklerinde ya
da işletiminde bir değişiklik planlandığı (veya yapıldığı ) bildirildiğinde,
değişikliğin bu Yönetmeliğin hükümlerine göre izne tabi olup olmadığı izni
veren yetkili merci tarafından incelenir.
c) İzne tabi bir değişikliğin incelenmesi yapılan
değişiklikler kapsamında emisyon izni için uygulanan prosedür çerçevesinde
yapılır. Eğer yapılan değişiklik ve iyileştirmeler izne tabi ise bu
Yönetmeliğin 9 uncu 10 uncu ve 11 inci maddedeki hususlar uygulanır. ç) Yapılan değişiklikler sonucu hava kirliliğini
artıran ek emisyon ve bundan kaynaklanan herhangi bir tehlike hasıl
olmuyorsa, izin vermeye yetkili merci dokümanların kamu incelemesine açılması
ve gazete ilanı verilmesi hususlarını uygulamayabilir. Teyit zorunluluğu MADDE 15 – (1) Tesis yetkilileri,
emisyon izni alan Ek 8, Liste A’da yer alan
tesisler için her iki yılda bir, Ek 8, Liste B’de yer alan tesisler
için her üç yılda bir, izin anında
öngörülen verilerden herhangi bir sapma olup olmadığını ve tesiste yapılan
iyileştirmeleri rapor etmek zorundadır. Rapor, Bakanlık tarafından belirlenen veya uluslar arası
kabul görmüş ISO, EPA, DIN ve benzeri standartlara uygun numune alma
koşulları ve ölçüm metotları dikkate alınarak, emisyon ölçümleri yapılarak
hazırlanır. Raporun bir nüshası tesiste muhafaza edilir, bir nüshası da
tesisin bulunduğu valiliğe sunulur ve valilikçe değerlendirilir. Ek 8, Liste
A’da yer alan tesisler için emisyon ölçüm raporu, valilik görüşü ile birlikte
Bakanlığa gönderilir. Ayrıca tesis yetkilileri tesiste yapılan iyileştirmeleri raporda sunmak zorundadır. Ek düzenlemelerin
uygulanması MADDE 16 – (1) Ek düzenlemelerin
uygulanmasında; a) Bu Yönetmeliğin esaslarını yerine getirmek amacı ile
izin vermeye yetkili merci izin verildikten sonra gerektiğinde ek düzenlemeler isteyebilir. Bu ek
düzenlemede Ek 9’daki esaslar dikkate alınır. b) Yapılacak ek düzenleme, işletici ve işletilen tesis
için aşırı ekonomik yük getiriyorsa ve teknolojik seviye bakımından
uygulanabilir değilse bu konuda bir mecburiyet getirilemez. Ek düzenleme
teknolojik olarak uygulanabilir olmakla beraber ancak belli bir süre sonra
ekonomik hale gelecekse yetkili merci ek düzenlemenin bu süreden sonra
uygulanmasını kabul edebilir. Bir ek düzenleme teknolojik olarak
uygulanabildiği halde, ekonomik sebeplerle tesisi işleten tarafından
uygulanamazsa izin bu yönetmeliğin 19 uncu madde hükümlerine göre iptal
edilebilir. c) Ek düzenleme tesisin yeri, yapısı ve işletmesi
üzerinde önemli değişiklikler gerektiriyorsa, yapılacak değişiklikler bu
Yönetmeliğin 14 üncü maddesinde öngörülen hükümlere tabidir. ç) Ek düzenlemeler, bu Yönetmeliğin Geçici 1 inci
maddesi ile sözü edilen tesislere de
getirilebilir. İznin sona ermesi
veya uzatılması MADDE 17 – (1) İznin sona ermesi veya
uzatılmasında; a) İzin; 1) İzin verilen tesis, öngörülen zamanda işletmeye
alınmamışsa, 2) Bir tesis üç yıldan daha fazla bir süre sürekli
olarak işletme dışı bırakılmışsa, sona erer. b) (1) inci fıkranın
(a) bendinde sözü edilen süreler geçtikten sonra bu Yönetmeliğin ve bu
Yönetmeliğe esas teşkil eden Kanunun amacına aykırı düşmediği takdirde, izin
süresi yetkili merci tarafından uzatılabilir veya izin yenilenebilir. Yasaklama, kapatma ve kaldırma MADDE 18 – (1) İzne tabi tesisin işleticisi bu Yönetmelikte belirtilen esas ve
standartlara ve ek düzenlemelere uymazsa faaliyetten men edilir. (2) Gerekli izin
alınmadan kurulan, işletilen veya değişikliğe uğratılan tesisler kısmen veya
tamamen faaliyetten men edilir. İznin iptal edilmesi MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik esasları dahilinde verilen bir
izin, aşağıdaki hususlardan birisi ile karşılaşılırsa; a) İzin bu
Yönetmeliğin 12 nci maddesine göre verilmişse ve izin sahibi bu şartlara
uymamışsa, b) İzin
verilmesinde esas alınan emisyon sınırları aşılmışsa sürekli emisyon ölçümü
yapabilen tesislerde, bir yıl içinde yapılan ölçümlerin zamanın % 5’inde
limit değerleri aşması halinde veya tesisi işleten bu Yönetmeliğin 15 inci
maddesinde belirtilen sürelerde, izin anında öngörülen verilerden herhangi
bir sapma olup olmadığını emisyon raporu ile izin vermeye yetkili mercie
bildirmediği takdirde, c) Yetkili merci
tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre izin verilmesinden sonra, izin
verilmesine mani olacak ek bilgiler edinilmişse ve/veya iznin kaldırılmaması
kamu menfaatini tehlikeye sokuyorsa, ç) Daha önce
verilen izin henüz uygulamaya konulmadan, yetkili merci izin esaslarının
değiştirilmesi sonucu izin veremiyor ise ve iznin kaldırılmaması kamu menfaatini
tehlikeye sokuyorsa, d) Çevre ve insan
sağlığı yönünden tehlike arz ediyorsa, iptal edilir. (2) İzin iptal
kararının tebliğ edildiği tarihte, izin geçersiz sayılır. Tesisin işletilmesine son verilmesi MADDE 20 – (1) İşletmeci tarafından, izne tabi bir tesisin
işletmesine son verildiği takdirde, altmış gün içerisinde yetkili mercie
yazılı olarak bilgi verilir. El ve isim değiştirme MADDE 21 – (1) Bir işletme transfer, kira veya satış yoluyla
el veya isim değiştirirse, işletme yetkilileri tarafından değişikliğin
gerçekleştiği tarihten itibaren altmış gün içerisinde izin vermeye yetkili
mercie kapasite, proses değişikliği olup olmadığına ilişkin bilgi verilir. (2) İşletmenin
emisyon iznine esas raporunun geçerlilik süresi içinde yapılan başvurularda
ilave ölçüm istenmeksizin yeni emisyon izin belgesi düzenlenir. (3) İşletme sahibi
tesiste herhangi bir değişiklik yapılmaması halinde bu Yönetmeliğin 15 inci
maddesi, değişiklik yapılması halinde bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesi
uyarınca Yetkili Mercie başvuru yapmak zorundadır. (4) Söz konusu
tesislerde bu Yönetmeliğin 15 inci maddesi ile ilgili teyit zorunluluğu, el
veya isim değişikliği yapılmadan önce düzenlenmiş olan belgede yer alan tarih
esas alınarak uygulanır. İzne tabi olmayan tesisleri işletenlerin
yükümlülükleri MADDE 22 – (1) İzne tabi olmayan tesislerin kurulması ve
işletilmesinde aşağıdaki şartlara uyulur: a) Çevreye olan
zararlı etkilerin teknolojik seviyeye uygun olarak azaltılmasına çalışılır. b) İleri teknoloji
uygulanarak, kirleticilerin çevreye olan zararlı etkileri asgari düzeyde
tutulur. c) Tesislerin
işletilmesi aşamasında ve sonunda açığa çıkan atıklar ve artıklar uygun
metotlarla bertaraf edilir. İzne tabi olmayan tesislerin kurulması, yapısal
özellikler ve işletilmesinde aranacak şartlar MADDE 23 – (1) İzne tabi olmayan tesisler: a) Bu tesislerden
yayılan emisyonlar bu Yönetmelikte belirtilen hüküm ve sınırların üzerinde olamaz. b) Türk
Standartları Enstitüsü (TSE) tarafından Resmî Gazete’de yayımlanmış
standartlar ile Başbakanlık, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı, Enerji ve Tabii
Kaynaklar Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Bayındırlık ve
İskan Bakanlığı ve diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından yayımlanan
yönetmelik, tebliğ ve yönergelerle tespit edilen teknik özelliklere uyulur.
Hava kirliliğinin yoğun olduğu günlerde
Valilikçe alınan kararlara uyulur. c) Yetkili merci
tarafından gerekli görülmesi durumunda tesisten kaynaklanan emisyonların ölçümleri ile bu ölçümler için
yapılacak harcamaların karşılanması, bu Yönetmeliğin 31 inci maddesinde
belirtildiği şekilde yapılır. İzne tabi olmayan tesislerin denetlenmesi MADDE 24 – (1) İzne tabi olmayan tesislerin bu Yönetmeliğin
23 üncü maddesinde belirtilen esaslara uygun olarak faaliyet gösterip
göstermediği Valilikçe bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak gerekli görülmesi halinde denetlenir. İzne tabi olmayan tesisler için ek düzenlemeler MADDE 25 – (1) Yetkili merci bu Yönetmeliğin 23 üncü maddesindeki
hususların uygulanması için ek düzenlemeler getirebilir. Yasaklama MADDE 26 – (1) Bu Yönetmeliğin 25 inci maddesine göre
getirilen ek düzenlemeye bir tesisin işleticisi uymazsa, işletme, yetkili
merci tarafından getirilen düzenlemeye uyuluncaya kadar kısmen veya tamamen
faaliyetten men edilir. (2) Bir tesisin
çevre üzerinde yarattığı zararlı etkiler insan hayatı, sağlığı ve mal varlığı
üzerinde tehlike yaratıyorsa ve kamu menfaati başka metotlarla yeterince korunamıyorsa,
Valilik tarafından tesisin kurulması durdurulur ve tesis kısmen veya tamamen
faaliyetten men edilir. Emisyon tespiti ve sınırlaması MADDE 27 – (1) Emisyon tespiti ve sınırlamasında: a) Bir tesisin çevreye zararlı etkilerinin tespiti
amacıyla yetkili merci, izne tabi veya izne tabi olmayan bir tesisin
işleticisine, yetkili merci tarafından belirlenmiş uzman bir kurum/kuruluş
veya kişiye tesisinden çıkan emisyonun ölçtürmesini ve/veya bu emisyonun hava
kirlenmesine katkı değerinin hesaplatmasını ve/veya hava kirliliği
seviyesinin ölçümünü yaptırmasını ister; böylece bir emisyon raporu
hazırlanır ve bedeli bu Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtildiği şekliyle
karşılanır. b) Hava
kirliliğinin önemli boyutlarda olduğu kritik bölgelerde, izne tabi
tesislerden kaynaklanan emisyonların
miktarı ile zamana ve yere göre dağılımını gösteren Hava Kirlenmesine Katkı
Değerini içeren bir Emisyon Raporu yetkili merci tarafından istenebilir. Bu
raporun her yıl yenilenmesi istenebilir. c) Emisyonların
ölçümünde Ek-2’de belirtilen, tesis etrafında yapılması gerekli görülen hava kirliliği ölçümlerini düzenleyen
ilgili mevzuattaki esaslar dikkate alınır. Tesis etki alanında hava kirliliğinin ölçümünde ise Ek-2’de yer alan
esaslar dikkate alınır. ç) Tesis etki
alanında hava kirliliğinin tespitine yönelik yapılacak ölçümlerle ilgili
koordinasyonu valilik sağlar, bu ölçümler için yapılacak harcamalar bu
Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtildiği şekilde karşılanır. Emisyon ölçüm raporu MADDE 28 – (1) Bakanlık,
bu Yönetmeliğin 15 inci maddesinde ve
27 nci maddesinin (1) inci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen
Emisyon Ölçüm Raporunun içeriğini
tespit eder (Ek 11). Emisyon Ölçüm Raporundaki bilgilerde tesisin
endüstriyel ve ticari sırları varsa tesis sahibinin veya işleticisinin talebi
üzerine Emisyon Ölçüm Raporundaki bu bilgiler umuma ifşa edilemez. (2) Bilimsel
araştırmalarda kullanılmak üzere ve bilim kuruluşları tarafından talep
edilmesi halinde, tesis ait endüstriyel ve ticari sırları dışında kalan
bilgiler ve emisyon ölçüm sonuçları,
tesis sahibi veya işleticisi
tarafından aksi bir ifade emisyon izin dosyasında belirtilmediği
takdirde, bilgiyi talep eden kurum/kuruluş
tarafından, tesis sahibi veya işleticisinden yazılı onay alınmak
kaydıyla tesis ismi belirtilmeksizin,
tesisin kurulu bulunduğu ilde, valilik
tarafından görevlendirilen personel denetiminde bilgilerin arşivlendiği bina
dışına çıkarılmadan ve kopyalanarak
çoğaltılmaksızın incelemeye açılabilir. İzne tabi tesislerde yapılacak ilk ve periyodik
ölçümler MADDE 29 – (1) İzne tabi tesisleri işletenler; a) Tesisin
işletmeye alınmasından sonra veya bu Yönetmeliğin 14 üncü maddesinde sözü
edilen değişikliklerden sonra altı ay içerisinde, b) Bu Yönetmeliğin
15 inci maddesinde belirtilen süreler içerisinde, ölçümlerini
yaptırıp yetkili mercie sunmak zorundadır. Sürekli ölçümler MADDE 30 – (1) Sürekli ölçümlerde: a) Yetkili merci,
sürekli ölçüm yapılmasına karar verilirken esas alınan limit değerlerde geçerli olmak üzere, izne
tabi tesislerden bu Yönetmeliğin 27 nci ve 29 uncu maddesi kapsamındaki
ölçümlerin yerine, bu ölçümleri kayıt cihazlı ölçüm aletleriyle sürekli olarak yapılmasını isteyebilir. b) Tesis etki
alanında kritik bölgelerde ve kirlenme ihtimalinin olduğu hallerde yetkili
merci gerekli gördüğü takdirde izne tabi olmayan tesislerden de emisyon ve
hava kalitesi ölçümlerinin yapılmasını isteyebilir. (2) Bu ölçümler
için yapılacak harcamalar bu Yönetmeliğin 31 inci maddesinde belirtildiği
şekilde karşılanır. Ölçümler için yapılacak harcamalar MADDE 31 – (1) Emisyon ve tesis çevresindeki hava
kalitesinin belirlenmesi için yapılacak ölçümlerin masrafları tesisi işleten tarafından
karşılanır. Ölçüm sonuçları hakkında bilgi verilmesi MADDE 32 – (1) Bu Yönetmeliğin 27 nci, 29 uncu ve 30 uncu
maddesinde belirtilen ölçümlerin sonuçları tesisi işleten tarafından yetkili
mercie verilir. Ölçüm kayıtları tesisi işleten tarafından en az beş yıl
muhafaza edilir. Toplam emisyon sınırlaması MADDE 33 – (1) Valilik, sanayi tesislerinin yoğun
olarak bulunduğu, kritik bölgelerde
faaliyet gösteren tesislerin tümünden
herhangi bir anda dış havaya verilen toplam emisyonu sınırlandırıcı tedbirler
isteyebilir. Kritik bölgeler Valilik tarafından belirlenir. Valilik, bu
bölgelere kurulacak izne tabi olan veya olmayan yeni bir tesisin toplam
emisyon miktarıyla ilgili olarak geçici veya sürekli sınırlandırma kararları
alabilir veya yeni bir tesisin bölge içinde kurulmasına Planlama, ÇED ve Ön
İzin aşamalarında yapılan değerlendirmelerde dikkate alınarak izin vermeyebilir. Gerekli görülmesi
halinde Bakanlık bu yetkiyi kullanır. Belirli bölgelerin korunması MADDE 34 – (1) Belirli bölgelerin korunması’nda: a) Bir bölgedeki
tesislerden, ulaşımdan ve ısınmadan kaynaklanan hava kirliliği insan ve çevresi üzerindeki zararlı
etkileri normal tedbirlerle ortadan kaldırılamıyorsa bu bölgeler yetkili
merci tarafından koruma bölgesi olarak ilan edilebilir. 1)Yetkili merci
koruma bölgelerinde: a) Hareketli ve
sabit tesisleri çalıştırmamaya, b) Sabit tesisleri
kurdurmamaya, c) Hareketli ve
sabit tesisleri sadece belirli zamanlarda çalıştırmaya veya bunlardan yüksek
işletme teknikleri talep ederek çalıştırmaya, ç) Tesislerde yakıt
kullandırmamaya veya sınırlı olarak kullandırmaya, yetkilidirler. b) Yetkili merci,
kritik meteorolojik şartların mevcut olduğu veya olacağı, hava kirlenmelerinin çok hızlı artış
gösterdiği bölgelerde, insan ve çevresi üzerinde meydana gelecek zararlara
karşı; 1) Hareketli veya
sabit tesisleri sadece belirli zamanlarda çalıştırmaya, 2) Önemli ölçülerde
hava kirlenmelerine yol açabilen yakıtların tesislerde kullanılmasını
yasaklamaya veya sadece kısıtlamaya, yetkilidirler. c) Hava
kirliliğinin çok hızlı artış gösterdiği durumlarda HKKY de belirlenen uyarı
kademeleri uygulanır. Hava kalitesi sınır
değerleri aşılarak, hava kirliliği HKKY de belirtilen değerlere ulaştığında,
bölge özelliklerine göre alınacak tedbirler valiliklerce tebliğ halinde
yayımlanır. Valiliklerce bu tebliğleri belirlerken Bakanlık görüşü alınır. (ç) Her kademe için
alınacak tedbirler düzenlenirken meteorolojik veriler göz önüne alınır. Sis,
enverziyon, durgun meteorolojik şartlar ve izotermal durumlarda bir sonraki
kademenin tedbirleri veya ilave tedbirler uygulanabilir. Nisbi nem miktarının
% 90’ın üzerine çıkması halinde uyarı kademelerinin belirlenmesinde HKKY de
verilen kirlilik derecelerinin % 10
eksiği esas alınır. Yakıt ve hammadde sınırlaması
MADDE 35 – (1) Yetkili merci, hava kirliliğinin ciddi
boyutlara eriştiği zamanlarda ve bölgelerde, yakıt ve hammaddesi
değiştirilebilen tesislerde hava kirliliğinin azaltılması amacıyla uygun
evsafta yakıt veya hammadde kullanılmasını belirleyebilir. Kaza sonucu emisyon MADDE 36 – (1) Bir tesisten ihmal sonucu veya ihmale dayalı
gereken tedbirlerin alınmaması sonucu normal çalışmasında öngörülenden fazla
ve hava kirliliğine yol açacak şekilde emisyon yayılırsa veya özel, sakıncalı
kimyasal maddeler ortama atılırsa, tesisi çalıştıran, emisyonun en kısa
sürede normal seviyeye inmesi için gerekeni yapar. Yetkili merci, kaza sonucu
çıkan emisyonun normal seviyeye indirilmesi için tesisin sahibine veya
işletmecisine gerekli tedbirleri almasını ister. Bu durumda Çevre
Kanununda belirtilen yaptırımlar
uygulanır. Yakıt özellikleri MADDE 37 – (1) Hava kirliliğinin azaltılması amacıyla sanayi
tesislerinde kullanılacak olan katı, sıvı ve gaz yakıtların özellikleri Bakanlık
tarafından ilgili kamu kurum ve kuruluşların görüşleri de alınarak
belirlenir. (2) Katı yakıtlar
ithal ediliyorsa ithal işlemleri, Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından
yayımlanan Dış Ticaret Standardizasyon Tebliği kapsamında ve ithal izni veren
yetkili merci tarafından belirlenen hususlar çerçevesinde yapılır. (3) İthal yakıtı
kullanan kuruluş ithalat iznine
ilişkin belgenin bir kopyasını muhafaza eder denetimlerde yetkili merci
tarafından istenmesi halinde ibra eder. (4) İthal edilen
sıvı yakıtlar için yetkili kurum ve kuruluşlardan uygunluk belgesi
alınmalıdır. (5) Yakıt olmayan
ancak yakıt olarak değerlendirilebilen biyokütlenin kullanım esasları
Bakanlıkça belirlenir. (6) Biyokütleyi
yakıt olarak kullanan tesis bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır. İzne tabi tesislerin denetlenmesi MADDE 38 – (1) İzne tabi tesislerin denetlenmesinde: a) Bu Yönetmelik
kapsamında izne tabi tesisler, faaliyetlerin Yönetmelikte belirtilen usul ve
esaslar çerçevesinde yerine getirilip getirilmediğinin tespiti amacıyla
yetkili merciin görevlendirdiği konusunda uzman kişilerce denetlenir.
Bakanlık bu yetkisini (denetleme ve
ceza yetkisini) 2872 sayılı Çevre Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair 5491
sayılı Kanunun 12 nci maddesi gereğince devredebilir. b) Tesis
sahipleri ve işleticileri; 1) Yetkili merciin
görevlendirdiği kişilerin veya yetkili mercii temsil eden kişilerin tesislere
girmesi için izin vermeye, 2) Emisyon ve hava
kalitesi değerlerinin belirlenmesi maksadı ile görevli kişiler tarafından
testler yapılmasına, izin vermeye ve kolaylık göstermeye, 3) Görevli kişilere
çevre mevzuatı kapsamında istenen ve gerekli olan doküman ve bilgileri
vermeye, mecburdur. Yetkili merciin
isteği üzerine, kuruluşların işleticileri yukarıdaki (1) inci fıkranın (a) ve
(b) bentlerindeki çalışmalar sırasında tesiste gerekli düzenlemeleri yapmak
üzere istek üzerine çalışan görevlileri hizmete tahsis ederler. Yukarıdaki
(1) inci fıkranın (a) ve (b) bentlerindeki çalışmaların yapılabilmesi için
tesisi işletenler ve sahipleri iş güvenliği açısından gerekli olan koruyucu
malzemeleri ve ulaşım araçlarını temin ederler. c) Yukarıdaki (1)
inci fıkranın (a) bendi hükümleri, 37
nci madde kapsamına giren yakıtlar, ürünler, maddeler ve tesisleri de içine
alır. Bu durum tesis sahipleri ve işleticileri için de geçerlidir. Bu
işleticiler veya sahipler yetkili merciin görevlendirdiği kişilerin veya
yetkili merciyi temsil eden kişilerin örnek almasına, tesis içinde ve
bacasında kontroller yapmasına izin verirler. ç) Denetim
işlemleri ile ilgili olarak yapılan testler ve ölçümlerin masrafları,
yukarıdaki (1) inci fıkranın (a) ve (b) bentlerinin hükümlerine göre örnek
alınması, bunların analizi, test yapılması dolayısıyla ortaya çıkan
masraflar, tesisi işleten veya tesis sahibi tarafından karşılanır. d) Bilgi vermekle
zorunlu taraf sorulan sorulara cevap vermekten kaçınırsa bu husus tutanakla
kayda geçirilir. e) Bu maddenin (1) inci fıkrasının (b), (c) ve (d)
bentlerine göre elde edilen bilgi ve belgeler başka amaçlar için kullanılamaz. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Çeşitli ve Son Hükümler Sera gazlarının azaltılması MADDE 39 – (1) Tesis sahipleri veya işleticileri
tesislerinde üretimden, yakıt tüketiminden ve yakma sistemlerinden
kaynaklanan sera gazları (Karbondioksit-CO2, Metan-CH4, Nitrozoksit-N2O,
Hidrofloro karbonlar-HFCs ,Perfloro karbonlar-PFCs ,Kükürt hegzaflorid SF6 ve kloro floro karbonlar CFCs) miktarlarını
(ton/yıl-ton/ay) belirlemek ve alınan sera gazlarını azaltma önlemlerini
açıklamakla yükümlüdür. Sera
gazları ile ilgili bilgiler emisyon izin dosyasında ayrı bir bölüm olarak
verilmelidir. Bu Yönetmelikte belirtilen teyit zorunluluğundan bağımsız
olarak her yıl bu bilgilerin Bakanlığa
gönderilmesi zorunludur. İdari yaptırımlar MADDE 40 – (1) Bu Yönetmelik kapsamına giren tesisleri
işletenler ve/veya sahipleri; a) Bu Yönetmeliğin
6 ncı maddesine göre izin almaksızın bir tesis kurarsa, b) İzne tabi
tesislerin işletilmesi sırasında bu Yönetmeliğin 12 nci maddesindeki
şartların yerine getirilmesi için yetkili mercinin bu Yönetmelik sınırları
içindeki taleplerine uymazsa, c) Bu Yönetmeliğin
12 nci maddesine göre koyulan bir şartı, icra edilebildiği halde zamanında
yerine getiremezse, ç) İzne tabi bir
tesisin işletilmesi veya yapısı ile ilgili olarak bu Yönetmeliğin 14 üncü
maddesinde öngörülen şartları yerine getirmeden değişiklik yaparsa, d) Bu Yönetmeliğin
16 ncı, 25 inci, 27 nci, 30 uncu ve 33 üncü maddesi ile getirilen icrası
mümkün şartları ve talepleri zamanında yerine getirmezse, e) Bu Yönetmeliğin
26 ncı maddesine göre getirilen icrası mümkün bir yasaklama kararına rağmen
bir tesisi işletirse, f) Bu Yönetmeliğin
23 üncü, 30 uncu ve 37 nci maddesine göre getirilen şartlara ve taleplere
icrası mümkün olduğu halde uymazsa, g) Bu Yönetmeliğin 15 nci maddesinde öngörülen
bilgileri zamanında vermezse, ğ) Bu Yönetmeliğin 27 nci ve 28 inci maddesine
göre verilmesi gereken emisyon raporunu eksiksiz ve zamanında vermezse, h) Bu Yönetmeliğin
32 nci maddesine göre ölçüm sonuçlarını bildirmez veya ölçüm aleti grafiklerini
ve ölçüm kayıtlarını muhafaza etmezse, ı) Bu Yönetmeliğin
38 inci maddesine göre; görevlilerin meskun yerlere veya taşınmazlara
girmelerine veya test ve incelemeler yapmalarına izin vermezse; doğru ve tam
bilgiyi, belgeleri veya kayıtları zamanında ibraz etmezse; iş gücü veya
yardımcı malzemeleri hazır tutmazsa; örnek almaya izin vermezse, 2872 sayılı Çevre
Kanununun ilgili maddeleri uyarınca cezai işlem uygulanır. Emisyon sınır değerler MADDE 41 – (1) Organik, inorganik ve diğer özel toz
emisyonları organik, inorganik gaz ve buhar emisyonları ve kanserojen
maddeler ve bunlar için verilen sınır değerler için 1/1/2010 tarihinden
itibaren Ek-7’deki tablolar ve sınır değerler uygulanır. Emisyon izni almış tesisler MADDE 42 – (1) 7/10/2004 tarihli ve 25606 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü
Yönetmeliğine göre emisyon izni almış olan tesisler Endüstri Tesislerinden
Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 15 inci maddesi
uyarınca faaliyetlerini sürdürürler. Yürürlükten kaldırılan yönetmelik MADDE 43 – (1) 7/10/2004 tarihli ve 25606 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü
Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır. GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayım tarihinden önce
kurulmuş ve Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğine göre emisyon izni almış
olan tesisler, bu Yönetmelikte yer alan esas ve sınır değerlere, bu
Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl içinde uymak için
gerekli tedbirleri alarak Ek-11’de verilen formata uygun emisyon ölçüm raporu
hazırlayarak Emisyon İzin Belgesini yenilemek amacıyla Valiliğe başvurur.
Yetkili merci, bu başvuruları altı ay içinde değerlendirir ve sonuca bağlar. GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 7/10/2004 tarihli ve 25606 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü
Yönetmeliğinin yürürlüğe girdiği 7/10/2004 tarihinden önce yetkili mercie
intikal etmiş emisyon izin dosyaları 7/10/2006 tarihine kadar 2/11/1986 tarihli
ve 19269 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hava Kalitesinin
Korunması Yönetmeliği’ne (HKKY) göre değerlendirilir. Emisyon izin dosyasını
yetkili mercie teslim etmiş olan bu tesisler 7/10/2006 tarihinden itibaren
iki yıl içerisinde Endüstri Tesislerden Kaynaklanan Hava Kirliliğinin
Kontrolü Yönetmeliğinin hüküm ve sınır
değerlerine uymak ve emisyon izin
belgesi almak zorundadır. GEÇİCİ MADDE- 3 – (1) Hava Kalitesinin Korunması
Yönetmeliğine göre emisyon izni alma yükümlülüğü bulunan ancak bu
yükümlülüğünü yerine getirmeyen tesisler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren 1 yıl içerisinde iş termin planı hazırlayarak mülki amir
kanalı ile yetkili mercie sunmak ve iş termin planının yetkili mercie
sunulmasından itibaren 4 yıl içerisinde iş termin planında yer alan işleri
tamamlamak suretiyle emisyon izni almak için emisyon izin dosyası
hazırlayarak yetkili mercie başvurmak zorundadır. (2) Bu tesisler iş
termin planı ile birlikte tesis etrafında, Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan
Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinde belirtilen hükümlere uygun olarak
Hava Kirlenmesine Katkı Değerinin Dağılım Modellemesini hazırlayarak yetkili
mercie sunmakla yükümlüdürler. Bu tesisler faaliyetlerini yukarıda belirtilen
süreler içinde, Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinde
yer alan Hava Kalitesi sınır değerlerinin sağlanması ve Hava kalitesinin
ölçüm cihazları ile sürekli
izlenmesi ve ölçüm sonuçlarının
kayıt altına alınması koşulu ile iş termin planlarına bağlı olarak
sürdürebilir. (3) Hava
Kalitesinin Korunması Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinde yer alan hava kalitesi
sınır değerleri sağlanamadığı takdirde Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan
Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği 27,
34, 35 ve 36 ncı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Hava
kalitesi ile ilgili kritik koşulların ortaya çıkması halinde Endüstri
Tesislerinden Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 33 üncü
maddesi ile ilgili hükümler geçerlidir. (4) Bu maddede
belirtilen sürelerde iş termin planı hazırlayarak yetkili mercie sunmayan ve
iş termin planına uymayan tesisler hakkında Endüstri Tesislerinden
Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin hükümleri uygulanır. Yürürlük MADDE 44 – (1) Bu Yönetmelik
yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 45 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Orman
Bakanı yürütür. Ekleri İçin Tıklayınız |