SOSYAL
SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU İLE
BAZI
KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA
DAİR KANUN
Kanun No. 6486 Kabul
Tarihi: 21/5/2013
MADDE 1 – 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel
Sağlık Sigortası Kanununun 60 ıncı maddesinin;
birinci fıkrasının (c) bendinin (1) numaralı alt bendine “üçte birinden az
olan vatandaşlar” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile gelir tespiti
yapılmaksızın genel sağlık sigortalılığı ya da bakmakla yükümlü olduğu kişi
bulunmayan Türk vatandaşlarından 18 yaşını doldurmamış çocuklar” ibaresi,
aynı bendin (7) numaralı alt bendine “ücretsiz faydalanan kişiler”
ibaresinden sonra gelmek üzere “ile ana ve babası olmayan Türk
vatandaşlarından 18 yaşını doldurmamış çocuklar” ibaresi eklenmiş, yedinci
fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra
eklenmiştir.
“Ülkemizde öğrenim gören yabancı uyruklu öğrenciler
birinci fıkranın (d) bendindeki ve 52 nci
maddenin ikinci fıkrasının ikinci cümlesindeki şartlar aranmaksızın ilk
kayıt tarihinden itibaren üç ay içinde talepte bulunmaları hâlinde genel
sağlık sigortalısı olurlar. Bu sürede talepte bulunmayanlar hakkında
öğrenimleri süresince genel sağlık sigortası hükümleri uygulanmaz.
Kendilerince 82 nci maddeye göre belirlenen prime
esas günlük kazanç alt sınırının üçte birinin 30 günlük tutarı üzerinden
genel sağlık sigortası primi ödenir.”
“8/3/2012 tarihli ve 6284
sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun hükümlerine
göre hakkında koruyucu tedbir kararı verilen kişilerden genel sağlık
sigortalısı olmayan ve genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu
kişi kapsamına da girmeyen veya genel sağlık sigortası kapsamında olup
sağlık yardımlarından yararlanamayanlar, bu hâllerin devamı süresince gelir
tespiti yapılmaksızın birinci fıkranın (c) bendinin (1) numaralı alt bendi
kapsamında genel sağlık sigortalısı sayılır.”
MADDE 2 – 5510 sayılı Kanunun 61 inci maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendi ve altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş,
ikinci fıkrasının ikinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır.
“c) (d) bendinde sayılanlar Türkiye’deki yerleşim
süresinin bir yılı geçtiği tarihten sonra talepte bulunmaları hâlinde talep
tarihini takip eden günden itibaren genel sağlık sigortalısı sayılır. Bu
kişilerin genel sağlık sigortalılığı bu Kanunda belirtilen nedenlerle sona erer.”
“60 ıncı maddenin yedinci
fıkrası kapsamında sayılanlardan dilekçeyle Kuruma müracaat edenlerin,
talep tarihini takip eden günden itibaren genel sağlık sigortalılığı
başlatılır ve öğrenimleri süresince genel sağlık sigortalılıkları devam
eder. Bunların genel sağlık sigortalılıkları bu Kanunda belirtilen
nedenlerle sona erer.”
MADDE 3 – 5510 sayılı Kanunun 72 nci
maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Komisyon; Bakanlık, Maliye, Sağlık ve Kalkınma
bakanlıkları, Hazine Müsteşarlığı, üniversite sağlık hizmeti sunucuları ile
özel sağlık hizmeti sunucularını temsilen Bakanlıkça belirlenecek birer üye
ve Kurumu temsilen iki üye olmak üzere toplam dokuz üyeden oluşur. Komisyon
kararlarını salt çoğunluk ile alır. Komisyon kararları Resmî Gazete’de
yayımlanır. Komisyonca gerekli görülen hâllerde sağlık hizmetlerinin
türlerine göre birden fazla alt komisyon kurulabilir. Komisyonun sekretarya
işlemleri Kurumca yerine getirilir.”
MADDE 4 – 5510 sayılı Kanunun 73 üncü maddesinin ikinci fıkrasının
birinci cümlesinde geçen “bir” ibaresi “iki” şeklinde değiştirilmiş ve
üçüncü fıkrasına aşağıdaki cümleler eklenmiştir.
“Ancak
yükseköğretim kurumlarına ait sağlık hizmeti sunucularında öğretim üyeleri
tarafından mesai saatleri dışında bizzat verilen sağlık hizmetleri için
Kurumca belirlenmiş sağlık hizmetleri bedelinin, poliklinik muayenelerinde
bir katını, diğer hizmetlerde yüzde ellisini geçmemek üzere, üniversite
yönetim kurulu kararıyla öğretim üyelerinin unvanları itibarıyla belirlenen
miktarda ilave ücret alınabilir. Ancak alınacak ilave ücret bir defada
asgari ücretin iki katını geçemez. Bu oranları bir katına kadar artırmaya
Bakanlar Kurulu yetkilidir. Kurum bu fıkra kapsamında ilave ücret
alınamayacak sağlık hizmetlerini belirlemeye yetkilidir.”
MADDE 5 – 5510 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin birinci
fıkrasının (ı) bendinin yedinci cümlesi ile son cümlesi yürürlükten
kaldırılmış, aynı fıkraya aşağıdaki bent, aynı maddeye birinci fıkradan
sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkralar
eklenmiştir.
“i) Özel sektör işverenlerinin yurt dışındaki
işyerlerinde çalıştırılmak üzere 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a)
bendi kapsamında sigortalı olarak yurt içinden götürülen sigortalılar için,
bu maddenin (f) bendine göre prime esas kazanç üzerinden ödenecek primin
işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutar Hazinece
karşılanır. Bu bent hükümlerinden faydalanabilmek için;
çalıştırdıkları sigortalılarla ilgili olarak işverenler tarafından bu Kanun
uyarınca verilmesi gereken aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi
içinde Kuruma verilmesi, bu sigortalılara ilişkin olarak yatırılması
gereken sigorta primi tutarlarının Hazinece karşılanmayan kısmının yasal
süresi içinde işverenlerce ödenmiş olması ve bu işverenlerin Kuruma prim,
idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı
borcunun bulunmaması şarttır. Ancak Kuruma olan prim, idari para cezası ve
bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borçlarını 6183 sayılı
Kanunun 48 inci maddesine göre tecil ettiren ve taksitlendiren işverenler
ile taksitlendirme ve yapılandırma kanunlarına göre taksitlendiren ve
yapılandıran işverenler bu tecil, taksitlendirme ve yapılandırmaları devam
ettiği sürece bu bent hükmünden yararlandırılır. 5335 sayılı Kanunun 30
uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait
işyerleri; 2886 sayılı Kanun ve 4734 sayılı Kanun hükümlerine istinaden
yapılan alım ve yapım işleri, 4734 sayılı Kanundan istisna olan alım ve
yapım işlerine ilişkin işyerleri; ek 2 nci madde
kapsamında uygulanan teşvikten yararlanan işyerleri ile sosyal güvenlik
destek primine tabi tutulmak suretiyle çalışanlar hakkında bu bent
hükümleri uygulanmaz. Hazineden karşılanan prim tutarları,
işverenler bakımından gelir ve kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider
veya maliyet unsuru olarak dikkate alınmaz.”
“On ve üzerinde sigortalı çalıştıran işyerlerine
uygulanmak üzere, birinci fıkranın (ı) bendinde belirtilen ve Hazinece
karşılanan puana, prime esas kazanç alt sınırı üzerinden altı puana kadar
ilave puan eklemeye, sosyo-ekonomik gelişmişlik
endeksini dikkate almak suretiyle ilave puan uygulanacak illeri ve uygulama
süresini belirlemeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.”
“Yapılan kontrol ve denetimlerde, çalıştırdığı
kişileri sigortalı olarak bildirmediği veya bildirilen sigortalının fiilen
çalışmadığının tespit edilmesi hâlinde, işverenler bir yıl süreyle bu
maddeyle sağlanan destek unsurlarından yararlanamaz. Bu madde kapsamındaki
teşvikten yersiz olarak faydalanıldığının tespiti hâlinde, yararlanılan
teşvik tutarı işverenden gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte
tahsil edilir.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar
Bakanlık, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığı tarafından müştereken
belirlenir.”
MADDE 6 – 5510 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde
eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 49 – 97 nci
maddenin yedinci fıkrası gereğince, sağlık hizmet sunucularının sunmuş oldukları
hizmetlere ilişkin olarak 16/1/2012 tarihinden
önce Kuruma teslim ettikleri fatura ve eki belgelerden, teslim tarihinden
itibaren üç ay içinde incelenemediği için avansı kapatılamayan fatura ve
eki belgelerin, bu süreden sonraki dönemde yapılan incelemesi sonucunda
sağlık hizmet sunucusuna yersiz ödeme yapıldığının tespit edilmesi hâlinde,
tespit edilen yersiz ödeme tutarı için kanuni faiz tahakkuk ettirilmez.
Bu maddenin yürürlük tarihinden önce, sağlık hizmet
sunucuları tarafından 16/1/2012 tarihinden önce
Kuruma teslim edilen fatura ve eki belgelerden dolayı Kurumca tahakkuk
ettirilen faizle ilgili dava konusu edilen faiz tutarları, davacının
davasından feragat etmesi hâlinde terkin edilir.
Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce uygulanmış faize ilişkin tahsil edilen
tutarlar iade ve mahsup edilmez.”
MADDE 7 – 5510 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde
eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 50 – Bu maddenin yayımı tarihinde ilk
kaydını yaptırmış olup öğrenimlerine devam eden yabancı uyruklu
öğrencilerden, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde
başvuru yapanlar genel sağlık sigortası kapsamına alınırlar.”
MADDE 8 – 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu
Kanununun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan
“bir ay” ibaresi “iki ay” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 9 – 19/9/2006 tarihli ve 5543 sayılı İskân Kanununun geçici 4
üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“(2) Mülkiyeti Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne
ait olan ve Şanlıurfa İli, Ceylanpınar İlçesi, Merkez ve Gümüşsu mevkiilerinde
bulunan, ada ve parsel numaraları ile yüzölçümleri ekli (1) sayılı listede
belirtilen toplam 141.793.751 metrekare yüzölçümlü taşınmazlardan hak
sahipliği Şanlıurfa Valiliğince geçici 4 üncü maddenin birinci fıkrasına
göre 2007 yılında tespit edilmiş göçer ailelerinin iskânı için gerekli olan
kısımları ayrılarak bedelsiz olarak tapuda Hazine adına tescil edilir ve bu
taşınmazlar bu madde kapsamında değerlendirilmek üzere Maliye Bakanlığınca,
Bakanlığa tahsis edilir. Tescil
işlemleri ve bunlara bağlı tamamlayıcı nitelikteki tüm işlemler her türlü
vergi, resim ve harçtan müstesnadır. Hak sahiplerinin iskânı için
belirlenen arazide 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı
Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile getirilen sınırlamalara uymak
şartıyla tüm ifraz, tevhid ve bunlara bağlı
gerekli her türlü işlemler Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce yerine
getirilir. Ekli (1) sayılı listede ada ve parselleri belirtilen
taşınmazlardan, arazi sınırını belirleyen DSİ Mardin Sulama Kanalının
böldüğü parsellere ilişkin ada ve parsel numaraları ile alanlar, ifraz
işleminden sonra kesinleşir.”
“(4) Hak sahibi ailelere iskânen
verilecek taşınmazların teslimini takiben üç ay içinde, göçer ailelerin
bulundukları eski arazilerin üzerinde bulunan ev, baraka, ahır ve benzeri
yapı ve müştemilatı valilikçe yıktırılarak bu araziler Ceylanpınar Tarım
İşletmeleri Müdürlüğü yetkililerine teslim edilir.”
MADDE 10 – 19/11/1992 tarihli ve 3843 sayılı Yükseköğretim Kurumlarında
İkili Öğretim Yapılması, 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununun Bazı
Maddelerinin Değiştirilmesi ve Bu Kanuna Bir Ek Madde Eklenmesi Hakkında
Kanunun 12 nci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“MADDE 12 – Yükseköğretim kurumlarının ikinci
öğretim yapan birimlerinde görevli öğretim elemanları ile idari personele
yasal çalışma saati bitiminden sonra fiilen yaptıkları fazla çalışma
süreleri için saat ücreti ödenir. Yapılacak fazla çalışmanın aylık saati
ile ödenecek ücretin miktarı, Yükseköğretim Kurulunun görüşü, Millî Eğitim
Bakanlığının teklifi üzerine her yıl bütçe kanunu ile belirlenen saat başı
fazla çalışma ücretinin üç katını aşmayacak şekilde Bakanlar Kurulu
tarafından belirlenir.
Ancak, öğretim elemanlarına aynı süre için ek ders
ücreti ile birlikte fazla çalışma ücreti ödenmez.
Öğretim elemanlarına ödenecek ek ders ve sınav
ücretleri ile personele ödenecek fazla çalışma ücretlerinin toplamı,
toplanan ikinci öğretim ücretlerinin %70’ini aşamaz.”
MADDE 11 – 20/12/2012 tarihli ve 6363 sayılı 2013 Yılı Merkezi Yönetim
Bütçe Kanununa bağlı “K” işaretli cetvelin “III. FAZLA ÇALIŞMA ÜCRETİ”
başlıklı bölümünün “(A) Saat Başı Fazla Çalışma Ücreti” kısmının 1 inci
maddesinde yer alan “hariç olmak üzere” ibaresi “dâhil olmak üzere”
şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 12 – 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununa aşağıdaki
geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 3 – 23/6/1997
tarihinden önce kamu yatırım programına alınmış olup, bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarih itibarıyla planlama aşaması geçmiş ve ihale süreci başlamış
olan veya üretim veya işletmeye başlamış olan projeler ile bunların
gerçekleştirilmesi için zorunlu olan yapı ve tesisler Çevresel Etki
Değerlendirmesi kapsamı dışındadır.”
MADDE 13 – 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 85 – Gerçek veya tüzel kişilerce, 15/4/2013 tarihi itibarıyla sahip olunan ve yurt dışında
bulunan; para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası
araçları ile varlığı kanaat verici bir belgeyle ispat edilen taşınmazlar,
31/7/2013 tarihine kadar Türk Lirası cinsinden rayiç bedelle, 19/10/2005
tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca faaliyette bulunan
bankalara veya 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu
uyarınca faaliyette bulunan aracı kurumlara bildirilir ya da vergi
dairelerine beyan edilir.
Birinci fıkrada sayılan kıymetler, 213 sayılı Vergi
Usul Kanunu uyarınca defter tutan mükellefler tarafından beyan tarihini
takip eden ay sonuna kadar kanuni defterlere kaydedilir. Bilanço esasına
göre defter tutan mükellefler, bu madde hükümleri uyarınca kanuni
defterlerine kaydettikleri kıymetler için pasifte özel fon hesabı açarlar.
Bu fon hesabı, sermayenin cüz’ü addolunur, sermayeye ilave dışında başka
bir amaçla kullanılamaz, işletmenin tasfiye edilmesi hâlinde ise vergilendirilmez.
Serbest meslek kazanç defteri ile işletme hesabı esasına göre defter tutan
mükellefler, söz konusu kıymetleri defterlerinde ayrıca gösterirler. Bu
varlıklar dönem kazancının tespitinde dikkate alınmaz.
Vergi dairelerine beyan edilen varlıkların değeri
üzerinden %2 oranında vergi tarh edilir ve bu vergi, tarhiyatın yapıldığı
ayı izleyen ayın sonuna kadar ödenir.
Banka ve aracı kurumlar, kendilerine bildirilen
varlıklara ilişkin olarak %2 oranında hesapladıkları vergiyi, bildirimi
izleyen ayın on beşinci günü akşamına kadar vergi sorumlusu sıfatıyla bir
beyanname ile bağlı bulunduğu vergi dairesine beyan eder ve aynı sürede
öderler. Bu fıkra ile üçüncü fıkraya göre ödenen vergi, hiçbir suretle
gider yazılamaz ve başka bir vergiden mahsup edilemez.
Bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle
hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz. Ancak, diğer
nedenlerle bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra başlayan 1/1/2013 tarihinden önceki dönemlere ilişkin vergi
incelemeleri ile takdir komisyonu kararları uyarınca gelir, kurumlar ve
katma değer vergisi yönünden tespit edilen matrah farkından, bu madde
kapsamında beyan edilen tutarlar, bu tutarlara ilişkin tarh edilen verginin
vadesinde ödenmesi koşuluyla mahsup edilerek tarhiyat yapılır. İndirimi
reddedilen katma değer vergisine ilişkin mahsup edilecek matrah tutarı,
indirimi reddedilen vergiye esas teşkil eden bedeldir. Şu kadar ki,
indirimi reddedilen vergiye ilişkin bedelin tespit edilememesi hâlinde
mahsup edilecek matrah tutarı, %18 katma değer vergisi oranı dikkate
alınarak hesaplanır.
Tahakkuk eden verginin vadesinde ödenmemesi veya bu
maddede yer alan diğer şartların yerine getirilememesi nedeniyle mahsup
imkânından yararlanılamaması, vergi aslının gecikme zammı ile birlikte 6183
sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca takip ve
tahsiline engel teşkil etmez. Tahsil edilmiş olan vergiler red ve iade edilmez.
Bildirim ve beyana konu edilen varlıklarla ilgili
olarak 213 sayılı Kanunun amortismanlara ilişkin
hükümleri uygulanmaz. Bu varlıkların elden çıkarılmasından doğan zararlar,
gelir veya kurumlar vergisi uygulaması bakımından gider veya indirim olarak
kabul edilmez.
Bildirildiği veya beyan edildiği hâlde, 15/4/2013 tarihi itibarıyla yurt dışında bulunduğu
kanaat verici belge ile tevsik edilemeyen para, döviz, altın, menkul kıymet
ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazlar dolayısıyla beşinci
fıkra hükmünden yararlanılamaz.
Bildirim veya beyanın yapıldığı tarihi takip eden
ay sonuna kadar Türkiye’ye getirilmeyen veya Türkiye’deki banka ya da aracı
kurumlarda açılacak bir hesaba transfer edilmeyen para, döviz, altın,
menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları dolayısıyla beşinci fıkra
hükmünden yararlanılamaz.
Tam mükellefiyete tabi gerçek kişiler ile
kurumların;
a) Kanuni ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan
kurumlara ilişkin iştirak hisselerinin satışından doğan kazançları,
b) Kanuni ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan
kurumlardan elde ettikleri iştirak kazançları,
c) Yurt dışında bulunan iş yeri ve daimi
temsilcileri aracılığıyla elde ettikleri ticari kazançları,
31/10/2013 tarihine kadar elde edilenler de dâhil olmak üzere, bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 31/12/2013 tarihine kadar Türkiye’ye
transfer edilmesi kaydıyla gelir veya kurumlar vergisinden müstesnadır.
Tam mükellefiyete tabi gerçek kişiler ile
kurumların, kanuni ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan kurumların
tasfiyesinden doğan kazançları, 31/12/2013
tarihine kadar Türkiye’ye transfer edilmiş olması kaydıyla gelir ve kurumlar
vergisinden müstesnadır.
Bildirim ve beyan süresi sona erdikten sonra
bildirim veya beyanlara ilişkin düzeltme yapılamaz.
İlgili kurum ve kuruluşlar, gerçek veya tüzel
kişilerin bu madde uyarınca yapılacak işlemlere ilişkin taleplerini yerine
getirmeye mecburdurlar.
Bu maddede yer alan bildirim ve beyan sürelerini
izleyen üçüncü ayın sonuna kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.
Bu madde uyarınca verilmesi gereken beyannamelerin
şekil, içerik ve ekleri ile verileceği yeri ve bu maddenin uygulanmasına
ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.
Bu maddenin uygulamasında kanaat verici belge:
Devlet tarafından veya Devlet güvencesinde tutulan kayıt ve sicilleri;
banka, banker, aracı kurumlar ve benzeri mali kurumlar ile posta idaresi,
noter gibi kurum ve kuruluşların kayıt ve belgelerini, 213 sayılı Kanunun
İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan belgeler ve muadili belgeler ile
bilgi değişiminde bulunulan yabancı ülkelerde yetkili makamlardan alınarak
mahallindeki Türk elçilik ya da konsoloslukları, yoksa ilgili ülkenin Türk
menfaatini koruyan aynı nitelikteki temsilcileri tarafından tasdik olunan
belgeleri ifade eder.”
MADDE 14 – Bu Kanunun;
a) 5 inci maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 81 inci
maddesine eklenen (i) bendi yayımını takip eden ayın başında,
b) 5 inci maddesinin diğer hükümleri ile 11 inci
maddesi 1/1/2013 tarihinden geçerli olmak üzere
yayımı tarihinde,
c) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe
girer.
MADDE 15 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
28/5/2013
Liste için tıklayınız.
|