Tebliğ Sağlık
Bakanlığından: Kozmetik Ürün
Bileşimlerinin Kontrolü İçin Gerekli Analiz
Yöntemleri Hakkında Tebliğ Tebliğ No:İEG-2005/2
Amaç
Madde 1- Bu Tebliğin amacı, saç
bakım ürünlerindeki okside edici ajanların tanımlanması ve hidrojen
peroksidin saptanması, saç boyalarındaki belirli oksidasyon
renklendiricilerinin tanımlanması ve yarı nicel (semi-kantitatif)
olarak saptanması, nitritin tanımlanması ve
saptanması, serbest formaldehidin tanımlanması ve
saptanması, şampuan ve saç losyonlarında rezorsinolün
tayini ve etanol ve propan-2-ol ile bağlantılı
olarak metanolün saptanması konularındaki
analiz yöntemleri ile ilgili usul ve
esasları belirlemektir. Kapsam
Madde 2- Bu Tebliğ, aşağıdaki analiz metodlarının uygulamalarını kapsar: a)
Saç bakım ürünlerindeki okside edici ajanların
tanımlanması ve hidrojen peroksidin saptanması EK’teki
Yöntem I’e göre yapılır. b)
Saç boyalarındaki belirli oksidasyon
renklendiricilerinin tanımlanması ve yarı nicel (semi-kantitatif)
olarak saptanması EK’teki Yöntem II ’ye göre
yapılır. c)
Nitritin tanımlanması ve
saptanması EK’teki Yöntem III’e
göre yapılır. d)
Serbest formaldehidin
tanımlanması ve saptanması EK’teki Yöntem IV’e göre yapılır. e)
Şampuan ve saç losyonlarında rezorsinolün
tayini EK’teki Yöntem V’e
göre yapılır. f)
Etanol ve propan-2-ol ile
bağlantılı olarak metanolün saptanması EK’teki Yöntem VI’ya göre
yapılır. Hukuki Dayanak
Madde 3 - Bu Tebliğ, 23/5/2005
tarihli ve 25823 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Kozmetik Yönetmeliği’nin
16 ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıştır. Uyumlaştırılan Avrupa Birliği Mevzuatı Madde 4- Bu
Tebliğ, 82/434/EEC sayılı Kozmetik Ürün Bileşimlerinin Kontrolü İçin Gerekli Analiz Yöntemleri Hakkında İkinci Komisyon
Direktifi dikkate alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum kapsamında
hazırlanmıştır. Bu Tebliğ, laboratuarların denenmiş ve bilimsel geçerliliği
olan yöntemleri kullanmasını engellemez. Yürürlük Madde 5-
Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Yürütme Madde 6- Bu
Tebliğ hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür. EK YÖNTEM
I- SAÇ BAKIM ÜRÜNLERİNDE OKSİDE EDİCİ AJANLARIN TANIMLANMASI VE HİDROJEN PEROKSİD
TAYİNİ KAPSAM VE UYGULAMA ALANI
Kozmetik ürünlerde hidrojen
peroksidin iyodimetrik tayini sadece, iyodürlerden
iyot oluşturan diğer oksitleyici ajanların yokluğunda mümkün olabilir. Sonuç
olarak, hidrojenperoksidin iyodimetrik
tayininden önce, mevcut olan diğer tüm oksitleyici ajanların saptanması ve
tanımlanması önemlidir. Bu tanımlama iki aşamaya ayrılır; birinci aşama persülfatlar, bromatlar ve
hidrojen peroksidi kapsar. İkinci aşama baryum peroksidi kapsar. A- PERSULFATLARIN, BROMATLARIN VE HİDROJEN
PEROKSİDİN TANIMLANMASI 1. PRENSİP Sodyum persülfat, potasyum persülfat
ve amonyum persülfat; potasyum bromat,
sodyum bromat ve hidrojen peroksit (baryum
peroksitten meydana gelsin veya gelmesin) Kağıt Kromatografisi
Yöntemiyle, iki yürütme solvanı kullanılarak
yapılır. 2. REAKTİFLER Bütün çözeltiler analitik saflıkta
olmalıdır. 2.1.
Kullanılan tüm kimyasallar
analitik saflıkta olmalıdır. 2.1.1.
Sodyum persülfat 2.1.2.
Potasyum persülfat 2.1.3.
Amonyum persülfat 2.1.4.
Potasyum bromat 2.1.5.
Sodyum bromat 2.1.6.
Hidrojen
peroksit 2.2.
Yürütme Solvanı
A, 80% (v/v) etanol 2.3.
Yürütme solvanı
B, benzen-metanol-3-metil butan-1-ol-su
(34:38:18:10, v/v/v/v) 2.4.
Püskürtme reaktifi A, % 10 m/v sulu potasyum
iyodür. 2.5.
Püskürtme
reaktifi B, % 1 m/v nişasta çözeltisi 2.6.
Püskürtme reaktifi C, % 10 m/m
hidroklorik asit 2.7.
4N HCl 3.
DÜZENEK VE EKİPMAN 3.1.
Kromatografi kağıdı (whatman paper No: 3 ve No: 4
veya eşdeğeri) 3.2.
Mikropipet 1 mikrolitre 3.3.
Standart balonlar 100 ml. 3.4.
Oluklu filtreler 3.5.
Kağıt Kromatografisi için
gerekli düzenekler 4.
ÖRNEK HAZIRLAMA 4.1.
Suda çözünebilir ürünler: 1 gr ve 5 gr örnek
tartılıp, 100’er ml suda çözünür. Her solüsyondan 1 µl kullanılmak üzere
bölüm 5’de bahsedildiği şekilde Kağıt Kromatografisine
uygulanır. 4.2.
Suda az veya zor çözünen ürünler 4.2.1.
1 gr ve 5 gr numune tartılıp, 50’şer ml suda dispers hale getirilir ve su ile 100 ml’ye
tamamlanır, karıştırılır. Bu iki dispersiyon oluklu
filtreden (3.4) süzülür. Süzüntülerin her birinden 1 µl kullanılmak üzere,
bölüm 5’de bahsedildiği şekilde Kağıt Kromatografisine
uygulanır. 4.2.2.
Bir kez daha her örnekten 1 gr ve 5 gr tartılır. 50 ml distile su içinde dispers hale
getirilir ve dilüe HCl
(2.7) ile asitlendirilir ve su ile 100 ml’ye tamamlanarak karıştırılır. Bu karışımlar oluklu
filtreden (3.4) isüzülür. Her bir süzüntüden 1’er
µl kullanılmak üzere bölüm 5’de bahsedildiği şekilde Kağıt Kromatografisine uygulanır. 4.3.
Kremler 5 gr ve 20 gr’lık örnekler alınır ve 100 ml suda dispers
hale getirilir. Bölüm 5’de bahsedildiği şekilde Kağıt Kromatografisine
uygulanır. 5.
METOD 5.1.
Uygun miktarlarda A (2.2) ve B (2.3) solvanları
kağıt kromatografisi uygulanmak üzere iki ayrı
yürütme tankına koyularak en az 24 saat doyurulur. 5.2.
1 µl örnek solsüyonundan ve
referans solüsyonundan (4 ve 2.1 bölümlerine göre hazırlanmış) kromatografi kağıdına damlatılır. (Whatman
No: 3 veya eşdeğeri) “40 cm uzunluğunda 20 cm genişliğinde (3.1)” veya diğer
uygun formatta açık havada kurutulur. 5.3.
Kromatografi kağıdı (5.2) içinde A
(5.1) yürütme solvanı bulunan tank içine daldırılır
ve 35 cm yüksekliğine kadar (yaklaşık 15 saat) yürütülür. 5.4.
(5.2) ve (5.3) bölümünde belirtilen yol izlenerek ve
(3.1)’de belirtilen whatman No: 4 kromatografi kağıdı veya eşdeğeri kullanılarak damlatma
işlemi tekrarlanır ve B yürütme solvanında 35 cm
(10 cm) yüksekliğe kadar (yaklaşık 5 saat) yürütülür. 5.5.
Yürütme işlemi tamamlandıktan sonra tanktan çıkartılan kromatogramlar havada kurutulur. 5.6.
Noktalar aşağıdaki şekilde püskürtme reaktifleri
yardımıyla belirlenir. 5.6.1.
Püskürtme reaktif A (2.4) ve arkasından kısa bir süre
sonrada püskürtme reaktifi B (2.5) püskürtülerek izlenir. İlk önce persülfatlar belirginleşmeye başlar, arkasından hidrojen
peroksit noktaları belirginleşir. Bu noktalar kalemle işaretlenir. 5.6.2.
Yukarıdaki kromatograma (5.6.1)
püskürtme reaktif C (2.6) uygulandıktan sonra bromatlar
grimsi mavi renkli noktalar halinde kromatogram
üzerinden belirginleşeceklerdir. 5.7. Yukarıdaki şartlara
göre yürütme solvanı A (2.2) ve yürütme solvanı B (2.3)’e göre referans maddelerinin (2.1) Rf değerleri yaklaşık aşağıdaki şekildedir. Yürütme
Solvanı Yürütme
Solvanı A (2:2) B (2.3) Sodyum
persülfat 0.40 0.10 Potasyum
persülfat 0.40 0.02+0.05 Amonyum
persülfat 0.50 0.10+0.20 Sodyum
bromat 0.40 0.20 Potasyum
bromat 0.40 0.10+0.20 Hidrojen
peroksit 0.80 0.80 B- BARYUM PEROKSİD TANIMLANMASI
1.
PRENSİP Baryum peroksit, (A.4.2)’deki örneğin asitlendirilmesinden
sonra hidrojen peroksit oluşumuna göre ve Baryum iyonları varlığında
tanımlanır:
2.
REAKTİFLER 2.1.
Metanol 2.2.
% 36 (m/m) konsantre hidroklorik
asit 2.3.
6N Hidroklorik asit 2.4.
4N Sülfürik asit 2.5.
Rodizonik asit di sodyum tuzu 2.6.
Baryum klorür (BaCl2-2H2O) 2.7.
Susuz sodyum karbonat 2.8.
% 1( m/v) Baryum klorür çözeltisi 2.9.
Yürütme solvanı;
metanol-% 36 HC-H2O (80:10:10, v/v/v) 2.10.
Püskürtme reaktifi; % 0.1 (m/v) Rodizonik asit disodyum tuzunun
sulu çözeltisi (Kullanımdan hemen önce hazırlanmalıdır.) 3.
DÜZENEK VE EKİPMAN 3.1.
Mikropipet, 5 mikrolitre 3.2.
Platin krozeler 3.3.
Standart balonlar 100 ml 3.4.
Schleicher ve Schull 2043b veya eşdeğeri kromatografi kağıtları, yürütme tankında (A.3.5) yürütme solvanı (B.2.9) ile bir gece bekletilerek temizlenir ve
kurutulur. 3.5.
Oluklu filtre kağıdı 3.6.
Genel kullanımlı kağıt kromatografi düzeneği 4.
ÖRNEK HAZIRLAMA 4.1.
Persülfat içermeyen
ürünler 4.1.1.
2 gr örnek 50 ml su içinde dispers hale getirilir HCl
(B.2.3) kullanılarak pH: 1 civarına
ayarlanır. 4.1.2.
Yukarıda dispers hale getirilmiş
olun örnek 100 ml ölçülü bir balona transfer edilir. Su ile hacme tamamlanır
ve karıştırılır. Bu dispersiyon bölüm 5’de
anlatılan kağıt kromatografisinde ve sülfat halinde
çöktürülerek baryum teşhisinde kullanılır. 4.2.
Persülfat içeren ürünler için 4.2.1.
2 gr örnek 100 ml suda dispers
hale getirilir ve süzülür. 4.2.2.
Kurutulmuş bakiyenin ağırlığının 7-10 katı kadar sodyum
karbonat (B.2.7) karıştırılır ve karışım platin krozede
yarım saatte eritilir. 4.2.3.
Eriyik oda sıcaklığına kadar soğutulur, 50 ml suda çözülür
ve süzülür (B.3.5) 4.2.4.
Kalıntı HCl’de (B.2.3) çözülür
ve su ile 100 ml’ye tamamlanır. Bu solüsyon bölüm
5’de anlatıldığı şekilde Kağıt Kromatografisinde ve
sülfat halinde çöktürülerek baryum teşhisi yapmak üzere kullanılır. 5.
METOD 5.1.
Uygun miktarlarda yürütme solvanı
(B.2.9) yürütme tankına konulur ve en az 15 saat doyurulur. 5.2.
Bölüm (B.3.4)’de bahsedilen
şekilde işlem görmüş kağıda bölüm (B.4.1.2) ve bölüm (B.4.2.4)’e göre
hazırlanan solüsyonlardan ve referans solüsyon (B.2.8)’dan 5’er µl
uygulanır. 5.3.
Kağıt havada kurutulur ve tanka
konulduktan sonra 30 cm yürütülür. 5.4.
Tanktan alınan kağıt havada
kurutulur. 5.5.
Kağıda (B.2.10)’daki püskürtme reaktifi püskürtülür. Rf
yaklaşık 0.10’da kırmızı noktalar halinde baryum teşhis edilir. C. HİDROJENPEROKSİT TAYİNİ 1. PRENSİP Hidrojen peroksidin iyodimetrik olarak tayini aşağıdaki reaksiyona dayanır.
Bu reaksiyon yavaş ilerler
ama amonyum molibdat eklenerek hızlandırılabilir.
Meydana gelen iyot sodyumtiyosülfata karşı titrimetrik olarak tayin edilir ve hidrojen peroksit
miktarı hesaplanır. 2. TANIM Aşağıda anlatılacağı şekilde
tayin edilen H2O2 miktarı yüzde kütle cinsinden (% m/m)
ifade edilir. 3.
REAKTİFLER Kullanılan tüm kimyasallar
analitik saflıkta olmalıdır. 3.1.
2N Sülfürik asit 3.2.
Potasyum iyodür 3.3.
Amonyum molibdat 3.4.
0.1N Sodyum tiyosülfat 3.5.
% 10 (m/v) potasyum iyodür solüsyonu
kullanımdan hemen önce taze olarak hazırlanır. 3.6.
% 20 (m/v) amonyum molibdat
solüsyonu 3.7.
% 1 (m/v) nişasta solüsyonu 4.
DÜZENEK VE EKİPMAN 4.1.
100 ml’lik
beherler 4.2.
50 ml büret 4.3.
250 ml’lik
ölçülü balonlar 4.4.
25 ve 100 ml’lik
mezürler 4.5.
10 ml’lik
bullu pipetler 4.6.
250 ml’lik erlenler 5.
METOD 5.1.
Yaklaşık 0.6 gr Hidrojen peroksit
ihtiva eden 10 gr örnek 100 ml’lik behere tartılır,
su ile 250 ml’lik ölçülü balona aktırılır ve su ile
hacme tamamlanarak karıştırılır. 5.2.
Örnek çözeltisinden (5.1) 10 ml alınıp
250 ml’lik erlene (4.6)
konulur ve üzerine sırayla 100 ml 2N H2SO4 (3.1), 20 ml
potasyum iyodür solüsyonu (3.5) ve 3 damla amonyum molibdat
solüsyona (3.6) ilave edilir. 5.3.
Oluşan iyod
hemen 0.1 N sodyum tiyosülfata karşı (3.4) titre
edilir ve dönüm noktasına varmadan hemen önce birkaç damla nişasta indikatörü (3.7) ilave edilir. Harcanan 0.1N sodyum tiyosülfat (3.4) mililitre olarak kaydedilir (v). 5.4.
(5.2) ve (5.3)’te
anlatıldığı şekilde işlem 10 ml örnek çözeltisi yerine 10 ml su ile
tekrarlanarak kör deney yapılır. 0.1N Na2S2O4
sarfiyatı ml olarak kaydedilir (Vo ml). 6.
HESAPLAMA % kütle
olarak H2O2 miktarı (% m/m) aşağıdaki formülden
hesaplanır: % H2O2
= (V-Vo)
x 1.7008 x 250 x 100 m x 10 x 1000 = (V-Vo)
x 4.252 m Burada: m = Analiz için tartılan örnek miktarı (5.1)
gr olarak Vo
= Kör için harcanan 0.1 N sodyum tiyosülfat miktarı
(5.4) V = Numune için harcanan 0.1 N sodyum tiyosülfat miktarı (5.3) 7. TEKRARLANABİLİRLİK (Norm
ISO 5725) Yaklaşık % 6
(m/m) H2O2 ihtiva eden ürünlerde paralel olarak
çalışılan iki örnek sonucu arasındaki fark % 0.2’yi geçmemelidir. YÖNTEM
II-SAÇ BOYALARINDAKİ BELİRLİ OKSİDASYON RENKLENDİRİCİLERİNİN TANIMLANMASI VE
SEMİKANTİTATİF MİKTAR TAYİNİ 1.
KAPSAM
VE UYGULAMA ALANI Bu
metod, krem veya likit formundaki saç boyalarında
aşağıdaki maddelerinin tanıma veya semikantitatif
tayinleri için uygundur.
2.
PRENSİP Oksidasyon boyaları, pH 10’da %
96’lık etanol ile ekstre edilerek krem yada likit
saç boyalarından ayrılır ve İnce Tabaka Kromatografi
Yöntemiyle (bir veya 2 boyutlu) teşhis edilir. Bu
maddelerin semikantitaf tayini, aynı zamanda ve
mümkün olduğunca aynı şartlarda hazırlanmış örnek ve standartların dört ayrı
yürütme solvanında gösterdikleri kromatogramlar karşılaştırılarak yapılır. 3.
REAKTİFLER Kullanılan
tüm kimyasallar analitik saflıkta olmalıdır.
3.1.
Etil alkol
(susuz) 3.2.
Aseton 3.3.
Etil alkol %
96 v/v 3.4.
Amonyak solüsyonu % 25 (d420
= 0.91) 3.5.
L (+) Askorbik asit 3.6.
Kloroform 3.7.
Siklohekzan 3.8.
Azot, teknik
saflıkta 3.9.
Toluen 3.10.
Benzen 3.11.
n-Butanol 3.12.
butan-2-ol 3.13.
Hidrofosforus asit %50 v/v
solüsyonu 3.14.
Diazo reaktifi:
Aşağıdakilerden biri olabilir.
3.15.
Gümüş nitrat 3.16.
p-Dimetilamino benzealdehit 3.17.
2,5 Dimetilfenol 3.18.
Ferri klorür hekzahidrat 3.19.
Hidroklorik
asit çözeltisi % 10 m/v 3.20.
Referans
maddeler Referans maddeler paragraf 1’de “amaç ve uygulama alanı” bölümünde
gösterilenlerdir. Amin bileşikleri söz konusu olduğunda referans madde ya hidroklorürü (mono
veya di), yada serbest bazı olmalıdır. 3.21.
Referans
Solüsyonlar % 0.5 (m/v) Bölüm (3.20)’de belirtilen referans maddelerin her birinin % 0.5 m/v
solüsyonları hazırlanır. 50 mg ± 1 mg
referans madde 10 ml’lik ölçülü balona tartılır. Üzerine 5 ml % 96’lık etanol (3.3) ve 250 mg askorbikasit (3.5) ilave edilir. Bu solüsyon, amonyak solüsyonu (3.4) ilave edilerek alkali yapılır ve indikatör kağıdı ile kontrol edilerek pH:
10’a ayarlanır. % 96 etanol (3.3) ile 10 ml’ye tamamlanır ve karıştırılır. Solüsyon 1 hafta süreyle aydınlık olmayan serin bir yerde muhafaza
edilebilir. Bazı durumlarda, askorbik asit ve amonyak
ilavesinden sonra, bir çökelti olabilir. Bu durumda işleme başlamadan önce
çökmesi için bekletilmelidir. 3.22.
Yürütme
solvanları 3.22.1.
Aseton-Kloroform-Toluen (35:25:40 ,v/v/v) 3.22.2.
Kloroform-Siklohekzan-mutlak alkol-% 25 amonyak (80:10:10:1,
v/v/v/v) 3.22.3.
Benzen-butan-2-ol-su (50:25:25, v/v/v) Bu karışım iyice çalkalanır ve oda sıcaklığında (20-25oC)
üst faz ayrıldıktan sonra üst faz kullanılır. 3.22.4.
n-butanol-kloroform-reaktif M (7:70:23, v/v/v) Oda sıcaklığında (20-25oC) dikkatlice ayrılarak alt faz
kullanılır. Reaktif M’in hazırlanışı: Amonyak solüsyonu % 25 (v/v) 24 hacim Hipofosforus asit % 50 (3.13) 1 hacim Su 75 hacim NOT: Amonyak ihtiva eden yürütme solvanları kullanılmadan hemen önce iyice
çalkalanmalıdır. 3.23.
İndikatör spreyler
(püskürtme solvanı) 3.23.1.
Diazo Reaktifi (3.14)’de seçilen reaktiften % 5 (m/v) sulu çözelti hazırlanır. Bu
çözelti kullanılmadan hemen önce taze hazırlanmalıdır. 3.23.2.
Ehrlich Reaktifi p-dimetilaminobenzaldehitden (3.16) 2 gr
alınır ve % 10 HCl (3.19) çözeltisinin 100 ml’sinde çözülür. 3.23.3.
2.5-dimetilfenol-ferri klorürhekzahidrat Solüsyon 1: 1 gr dimetilfenol (3.17) 100 ml %
96’lık etanol (3.3)’de çözülür. Solüsyon 2: 4 gr ferriklorürhekzahidrat
(3.18), 100 ml % 96 etanol (3.3)’de çözülür. 3.23.4.
Amonyaklı
gümüş nitrat % 25 amonyak (3.4), % 5 (m/v) sulu gümüş nitrat (3.15)’a çökeltinin
çözünmeye başlaması gözlenene kadar ilave edilir. Bu reaktif kullanılmadan
hemen önce hazırlanır. Saklanmaz. 4.
DÜZENEK 4.1.
İnce Tabaka Kromatografisi için gerekli laboratuar düzenekleri 4.1.1.
Plastik veya
cam kaplamalar, kromatografik plak damlatılma ve
kuruma esnasında azotla çevrilmiş olacak şekilde yerleştirilir. Belirli
renklerin kolay okside olmaları nedeniyle bu önlemin alınması gerekir. 4.1.2.
İğne ucu kare
kesilmiş 0,2 µl derecelendirilmiş 10 µl’lik mikro
şırınga ve plağı azot altında tutacak şekilde kıskaçla tutturulmuş 50 µl’lik dağıtıcı. 4.1.3.
Silikagel ince tabaka
plakları, kullanıma hazır 0.25 mm kalınlığında 20 x 20 cm ebadında (Macherey and Nagel, Silica G-HR plastik
tutucu üzerinde veya eşdeğeri) 4.2.
Santrifüj,
4000 devir/dakika 4.3.
Santrifüj
tüpleri, 10 ml teflon kapaklı veya eşdeğeri 5.
İŞLEM 5.1.
Test
örneği hazırlama yöntemi Tüpten ilk çıkan 2 veya 3 cm.lik krem atılır. Önceden azotla temizlenmiş bir santrifüj tüpüne (4.3) 300 mg askorbik asit, 3 gr krem
veya 3 gr homojenize edilmiş likit koyulur. Üzerine pH 10 oluncaya kadar % 25’lik Amonyak
çözeltisi (3.4) damla, damla ilave edilir ve % 96’lık (3.3) etanol ile 10 ml’ye tamamlanır. Azot altında (3.8) homojenize edilip, ağzı
kapatılır ve 4000 devir/dakika’da 10 dakika santrifüjlenir. Üstteki likit faz kullanılır. 5.2.
Kromatografi 5.2.1.
Plak
damlatma Azot (3.8) atmosferi altında kromatografi
plağına (4.1.3) yukarıda tarif edilen referans solsüyonlardan
9 nokta halinde birer µl damlatılır. Damlalar birbiri arası 1,5 cm olacak
şekilde ve plağın kenarlarından da 1,5 cm kalacak şekilde damlatılmalıdır. Referans solüsyon noktaları aşağıdaki gibi düzenlenir: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 R P H PPD
DAP PTD
OPD OTD MPD MTD a-N Buna ilaveten 10 ve 11. noktalara 2 µl’lik
(5.1)’deki bölümdeki örnek test çözeltilerinden damlatılır. Yürütmeye koymadan önce plak
azot atmosferi altında tutulmalıdır. 5.2.2.
Yürütme Tank önceden azot (3.8) ile temizlenip, (3.22)’deki 4 solvan sisteminden biri ile doyurulur ve plak, oda
sıcaklığında 20-25oC’de karanlıkta, tabandan 15 cm yükselinceye
kadar yürütülür. Plak çıkartılıp, oda sıcaklığında azot (3.8) ile kurutulur. 5.2.3.
Püskürtme 4 solüsyondan bir tanesi (3.23) derhal plak üzerine püskürtülür. 5.2.4.
Tanımlama Örnek ve referansın Rf seviyeleri ve renkleri
mukayese edilir. Tablo 1’de değişik solvan sistemleri ve indikatörlere bağlı olarak maddelerin Rf
değerleri ve renkleri verilmektedir. Herhangi bir kararsızlık durumunda ise deney, yeterli miktar referansın
örnek ekstraktına ilave edilmesiyle tekrarlanarak
çözüme ulaşılabilir. 5.2.5.
Yarı
Kantitatif Tayin Yakın konsantrasyonlarda damlatılmış örnek ve referansın lekelerinin
renk şiddetleri gözle karşılaştırılır. Eğer bir veya daha fazla madde (örnekte bulunan) konsantrasyonu aşırı
görülürse; örnek ekstraktı dilüe
edilerek ölçüm tekrarlanır. TABLO I Spreylemeden hemen sonra oluşan renkler ve Rf değerleri
6.
İKİ
BOYUTLU İNCE TABAKA KROMATOGRAFİSİ İLE İNCELEME Bu iki boyutlu kromatografi işlemi, ek
standartların ve ayraçların kullanılmasını gerektirir. 6.1.
Ek
referans çözeltiler ve maddeler 6.1.1.
b-naftol
(b-N) 6.1.2.
2-aminofenol (OAP) 6.1.3.
3-aminofenol (MAP) 6.1.4.
4-aminofenol (PAP) 6.1.5.
2-nitro-1,4-fenilendiamin
(2-NPPD) 6.1.6.
4-nitro-1,2-fenilendiamin
(4-NOPD) Ek referans çözeltilerinin her birinden, 3.2.1’de anlatıldığı şekilde %
0.5’lik (m/v) çözeltisi hazırlanır. 6.2.
Ek
yürütme solvanı 6.2.1.
Etil asetat-siklohekzan-% 25’lik amonyak (65:30:05, v/v/v) 6.3.
Ek
belirleme sistemi İnce Tabaka Kromatografisi için, yürütme
tankının içine küçük bir beherde 2 gr kadar kristalize iyot konur ve tankın
kapağı kapatılır. 6.4.
Kromatografi 6.4.1.
İnce tabaka
plağını (4.1.3) kaplanmış yüzeyine, şekil 1’de gösterildiği gibi iki çizgi
çizilir. 6.4.2.
Bir azot
atmosferi altında (4.1.1) ekstrakt (5.1), taban
noktasına 1-4 µl damlatılır (Şekil 1), 2 kenardan da 2 cm uzaklıkta
olmalıdır. Kromatogramlardaki (5.2) lekelerin
yoğunluğu çözeltinin konsantrasyonuna bağlıdır. 6.4.3.
Şekil 1’deki
gibi 5.2’de tamamlanan noktalar arasındaki boşluk 1.5 cm olmalıdır. Referans
çözeltilerinden her birinden 6 mikrolitre
uygulanması gereken DAP hariç 2 mikrolitre
uygulanır. Tüm işlem azot altında yürütülür (6.4.2). 6.4.4.
6.4.3’deki
işlemi 4 ve 5 için tekrarlayın (Şekil 1) ve Kromatografi
başlayıncaya kadar plak azot altında tutulur. (Noktalar arasındaki aralık 1.5
cm olmalıdır.) 6.4.5.
Bir kromatografi tankı azotla yıkanır ve içine uygun bir
miktar yürütme solvanı konur, 3.22.2 plak (6.4.4)
tanka yerleştirilir ve karanlıkta ilk elüsyon
yönünde yürütülür (şekil 1). Yürütme solvanı plaktaki
işaretli çizgiye ulaşıncaya kadar devam edilir. (Yaklaşık 13 cm) 6.4.6.
Plak tanktan
çıkartılır, solvanını uçurmak için önceden en az 60
dakika boyunca azotla yıkanmış olan kromatografi
tankına konulur. 6.4.7.
Azotla
yıkanmış tanka uygun bir miktar yürütme solvanı
konur. Plak 90o çevrilerek tanka yerleştirilir (karanlıkta).
Çizgiye kadar ikinci yönde yürütülür, tanktan çıkarılır ve havada kurutulur. 6.4.8.
Plak 10
dakika iyot buharlı kromatografi tankına tutulur
(6.3) ve aynı anda kromatografiye tabi tutulan
referans maddelerinin Rf değerlerinden ve
renklerinden yararlanarak iki-yollu kromatogram
yorumları yapılır (Tablo II, Rf değerleri ve renk
rehberini vermektedir). NOT: Noktaların maksimum renklenmesini sağlamak için,
yürütme bittikten sonra plak yarım saat boyunca havada kurutulur. 6.4.9.
6.4.8’de
bulunan oksidasyon renklendiricilerinin varlığı,
6.4.1’den 6.4.8’e kadar olan basamaklarda anlatılan işlemler tekrarlanarak ve
6.4.2’de belirlenen örnek miktarı üzerine, 6.4.8’de belirlenen referans
maddesinden 1 mikrolitre, taban noktası 1’e
eklenerek kesin olarak doğrulanabilir. 6.4.8’de elde edilen kromatogramla karşılaştırıldığında farklı hiçbir başka
nokta bulunmazsa kromatogram 6.4.8’in yorumu
doğrudur. TABLO II Kromatografi sonrası iyot buharı ile saptanan
referans maddelerin renkleri
III- NİTRİT TANI VE TAYİNİ B-
TANIMLAMA 1. KAPSAM
VE UYGULAMA ALANI Bu metod, kozmetik
ürünlerde, özellikle krem ve macunlardaki nitritin
tanımlanması için uygundur. 2.
PRENSİP Nitritin varlığı, 2-aminobenzaldehidfenilhidrazon (Nitrin®) ile renkli türevlerinin oluşmasıyla
saptanır. 3.
REAKTİFLER Kullanılan
tüm kimyasallar analitik saflıkta olmalıdır. 3.1. Seyreltik
sülfürik asit: 2 ml konsantre sülfürik asit (d420=1.19)
11 ml saf su ile seyreltilir. 3.2. Seyreltik hidroklorik asit: 1 ml
konsantre hidroklorik asit (d420=1.19) 11 ml saf su ile
seyreltilir. 3.3. Metanol 3.4.
Menatol içinde 2-amino benzaldehid fenilhidrazon (nitrin reaktifi) solüsyonu 2 gr Nitrin® tartılır. 100 ml.lik
ölçülü balona aktarılır, 4 ml seyreltilmiş hidroklorik asit (3.2) damla damla eklenir ve çalkalanır, hacme kadar metanolle tamamlanır ve çözelti tamamen berrak oluncaya
kadar karıştırılır. Çözelti kahverengi bir cam şişede saklanır (4.3). 4.
EKİPMAN 4.1.
Beherler, 50
ml 4.2.
Ölçülü balon,
100 ml 4.3.
Kahverengi
cam şişe, 125 ml 4.4.
Cam plak
10x10 cm 4.5.
Plastik spatul 4.6.
Filtre kağıdı,
10x10 cm 5.
İŞLEM 5.1.
İncelenecek
örneğin bir kısmı cam plak (4.4) üzerine, 1 cm’den
daha fazla olmayacak bir kalınlıkta yüzeyi kaplayacak şekilde eşit olarak
yayılır. 5.2.
Filtre kağıdı
(4.6) saf suya batırılır. Örneğin üzerine yayılır ve plastik bir spatül (4.5) ile aşağıya doğru bastırılır. 5.3.
Bir dakika
kadar beklenir ve filtre kağıdının ortasına aşağıdakiler uygulanır:
5.4.
Beş, on
dakika sonra, filtre kağıdı çıkartılır ve gün ışığına karşı incelenir, Nitritin varlığı kırmızımsı mor bir renklenmeyle belli
olur. Nitrit içeriği azsa, kırmızımsı mor renk, beş on saniye sonra sarıya dönüşür.
(Eğer nitrit miktarı çok fazlaysa bu renk değişimi
sadece 1-2 dakika içinde oluşur.) 6.
YORUM Kırmızımsı mor rengin yoğunluğu ve sarı renge dönüşmeden önce geçen
zaman numunedeki nitrit miktarının bir göstergesi
olabilir. B- TAYİN 1. AMAÇ Bu metod kozmetik
ürünlerde nitrit tayini içindir. 2. TANIM Bu
metod uyarınca saptanan sodyum nitrit
miktarı % kütle cinsinden ifade edilir. 3. PRENSİP Numune
suyla seyreltilip berraklaştırıldıktan sonra, mevcut olan nitrit,
sülfanilamid ve N-1-Naftiletilendiamin
ile reaksiyona sokulur ve elde edilen rengin optik yoğunluğu 538 nm’de ölçülür. 4.
REAKTİFLER Kullanılan tüm kimyasallar
analitik saflıkta olmalıdır. 4.1. Berraklaştırma Reaktifleri Bu
reaktifler hazırlandıktan sonra 1 haftadan daha uzun süre kullanılamazlar. 4.1.1. Carrez I Reaktifi 106
gr potasyum ferrosiyanat (II) K4Fe(CN)6.3H2O
saf suda çözülür ve distile su ile 1000 ml’ye tamamlanır. 4.1.2. Carrez II Reaktifi 219.5
gr çinko asetat, Zn(CH3COO)2.2H2O
ve 30 ml glasial asetik asit saf suda çözülür ve
saf su ile 1000 ml’ye tamamlanır. 4.2. Sodyum
Nitrit Solüsyonu 1000
ml’lik ölçülü balon içinde 0.5 gr sodyum nitrit saf suda çözülür ve saf su ile hacme tamamlanır.
Bu stok standart çözeltinin 10 ml’si 500 ml’ye seyreltilir. İkinci çözeltinin 1 ml’si 10 mikrogram NaNO2 içerir. 4.3. 1N Sodyum hidroksid
çözeltisi 4.4. %
0.2 Sülfanilamide hidroklorür
çözeltisi: 2 gr sülfanilamid
ısıtılarak 800 ml suda çözülür, soğutulur ve karıştırılarak 100 ml konsantre
hidroklorik asit ilave edilir, su ile 1000 ml’ye
tamamlanır. 4.5. 5N Hidroklorik asit 4.6. N-1-naftil reaktifi Bu
çözelti kullanılacağı gün hazırlanmalıdır. 0.1 gr N-1-naftiletilendiamin
dihidroklorür suda çözülür ve su ile 100 ml’ye tamamlanır. 5.
EKİPMAN 5.1. Analitik terazi 5.2. Volumetrik
kaplar, 100, 250, 500 ve 1000 ml.lik 5.3. Bullu veya dereceli
pipetler 5.4. Mezürler, 100 ml’lik 5.5. Nitrit
içermeyen oluklu filtre kağıdı 15 cm çapta 5.6. Su banyosu 5.7.
Spektrofotometre (1 cm.lik küvetli) 5.8. PH metre 5.9. Mikrobüret, 10 ml.lik 5.10. Beherler, 250 ml.lik 6.
İŞLEM 6.1. Homojenize
edilmiş numuneden 0.1 mg doğrulukta 0.5 gr kadar
tartılır. Sıcak saf su ile birlikte 250 ml.lik bir
behere aktarılır. Saf su ile hacim yaklaşık 150 ml.ye getirilir, yarım saat
süresince 80oC’lik su banyosunda tutulur. Bu süre boyunca içerik
arada bir karıştırılır. 6.2. Oda ısısında soğutulur
ve karıştırılırken sırasıyla 2 ml Karez I (4.1.1)
reaktifi ve 2 ml Karez II (4.1.2) reaktifi eklenir. 6.3. PH’ı
8.3’e getirmek için 1 N Sodyum hidroksit (4.3) çözeltisi eklenir (PH metre
(5.8) kullanılır). İçerik 250 ml’lik bir dereceli kaba (5.2) aktarılır ve işaret
çizgisine kadar saf su ile tamamlanır. 6.4. İçeriği karıştırın ve
oluklu filtre kağıdında süzün (5.5). 6.5. 25 ml’den
fazla olmayacak şekilde, berrak süzüntüden uygun bir miktar (V ml) 100 ml’lik bir erlen (5.2) içine pipetlenir
(5.3) ve 60 ml.ye tamamlayıncaya kadar distile su
ilave edilir. 6.6. Karıştırdıktan sonra
10 ml sülfanilamid hidroklorür
solsüyonu (4.4) ilave edilir, sonra 6 ml 5 N
hidroklorik asit eklenir (4.5). Karıştırılır ve 5 dakika bekletilir. 2 ml N-1
naftil reaktifi (4.6) eklenir, karıştırılır, 3
dakika bekletilir. Su ile hacime tamamlanır ve
karıştırılır. 6.7. 6.5 ve 6.6 işlemleri tekrarlanarak
N-1 naftil reaktifi (4.6) eklemeden bir kör deney
yapılır. 6.8. Kör deney çözeltisini
(6.7) referans olarak kullanarak (6.6)’da elde edilen çözeltinin optik
yoğunluğu 538 nanometrede ölçülür (5.7). 6.9. Çözeltinin, 6.8’de
ölçülen optik yoğunluğuna karşılık gelen sodyum nitrit
içeriği 100 ml’de mikrogram cinsinden kalibrasyon grafiğinden (6.10) okunur (m1
mikrogram). 6.10. 10 µg/ml’lik sodyum nitrit
çözeltisini kullanarak (4.2), 100 ml’de 0, 20, 40,
60, 80, 100 mikrogram sodyum nitrit konsantrasyonları
için bir kalibrasyon grafiği hazırlanır. 7. HESAPLAMA Aşağıdaki
formül yardımıyla sodyum nitrit içeriği, yüzde
kütle cinsinden hesaplanır: %
NaNO2 = 250 x m1 x 10-6 x 100 = m1_____ V m V x m x 40 m : Analiz için alınan örneğin gram cinsinden
kütlesi m1:
6.9’daki sodyum nitrit içeriğinin mikrogram
cinsinden ifadesi V : Ölçümde (6.5) kullanılan süzüntünün
mililitre cinsinden ifadesi 8. TEKRARLANABİLİRLİK (Norm ISO 5725) Yaklaşık
% 0.2 m/m sodyum nitrit içeriği için, aynı örnekte
yürütülen iki paralel çalışmanın sonuçları arasındaki fark % 0.005’i
aşmamalıdır. YÖNTEM IV. SERBEST FORMALDEHİT TANI VE TAYİNİ 1. KAPSAM
VE UYGULAMA ALANI Bu
metot formaldehitin varlığına veya formaldehit vericilerinin yokluğuna bağlı
olarak iki tayin ve tanınmayı açıklar. Bütün kozmetik ürünlere uygulanır. 1.1.
Tanınma 1.2.
Pentan 2,4-dion ile kolorimetrik tayini Bu metod formaldehit tek başına ise veya
formaldehit vermeyen diğer koruyucular ile birlikte iken uygulanır. Eğer durum böyle değil ise ve sonuçlar izin verilen maksimum
konsantrasyonu aşıyorsa, aşağıdaki metod
kullanılmalıdır. 1.3.
Formaldehit
vericilerinin varlığında tayin Yukarıdaki bahsedilen metotta (1.2) türevlendirme
işlemi sırasında formaldehit vericileri ayrılır ve yüksek sonuçlara sebebiyet
verirler. (Kombine ve polimerize formaldehit) Serbest formaldehiti likit kromatografiyle ayırmak gerekir. 2.
TANIM Bu metoda göre numunedeki serbest formaldehit miktarı yüzde kütle
olarak verilir. 3.
TANIMLAMA 3.1.
Prensip Sülfürik asit ortamında serbest ve bağlı formaldehit schiff’s reaktifini pembe veya pembeye bakan leylak
rengine dönüştürür. 3.2.
Reaktifler Kullanılan tüm kimyasallar analitik saflıkta olmalı ve suda demineralize olmalıdır. 3.2.1.
Fuksin 3.2.2.
Sodyum sülfit 7H2O 3.2.3.
Konsantre
hidroklorik asid (d= 1.19) 3.2.4.
Sülfürik asit
yaklaşık 1 M 3.2.5.
Schiff reaktifi 100 mg füksin
(3.2.1) bir behere tartılır, 75 ml 80oC’de suda çözülür,
soğuduktan sonra 2.5 gr sodyum sülfit (3.2.2) ilave
edilir 100 ml’ye tamamlanır. Bu çözelti iki hafta
içinde kullanılmalıdır. 3.3.
İşlem 3.3.1.
10 ml.lik bir behere 2 gr örnek tartılır. 3.3.2.
2 damla
sülfürik asit (3.2.4) ve 2 ml schiff reaktifi
(3.2.5) ilave edilir. Bu reaktif kullanıldığında tamamen renksiz olmalıdır. Çalkalanır ve 5 dakika bekletilir. 3.3.3.
5 dakika
içinde pembe veya pembemsi mor renk görülürse, formaldehit % 0.01 fazlalıkla
mevcut anlamındadır ve bu formaldehit serbest ve bağlı metod
(4) ile ve eğer gerekirse prosedür (5) ile tayin edilir. 4.
PENTANE-2,4
DIONE İLE GENEL KOLORİMETRİK TAYİNİ 4.1.
Prensip Formaldehit, amonyum asetat varlığında pentane
–2,4 dione ile reaksiyona girer ve 3,5 diasetil-1,4 dihidrolutidin
oluşturur. Bu butan-1-ol ile ekstre
edilir ve 410 nm’de ekstraktın
absorbansı ölçülür. 4.2.
Reaktifler Kullanılan tüm reaktifler analitik saflıkta olmalı ve suda demineralize olmalıdır. 4.2.1.
Susuz amonyum
asetat 4.2.2.
Konsantre
asetik asit d420 = 1.05 4.2.3.
Vakum altında
(25 mm Hg 25oC) taze distillenmiş
Pentan-2,4-dion (410 nm’de herhangi bir apsorbsiyon
vermemelidir.) 4.2.4.
Butan-1-ol 4.2.5.
Hidroklorik
asit 1 M 4.2.6.
Hidrklorik asit
yaklaşık 0,1 M 4.2.7.
Sodyum Hidroksid 1M 4.2.8.
Avrupa Farmakopesine (2. baskı 1980 kısım-I-VII-I-I) göre taze
hazırlanmış nişasta çözeltisi (1 gr/50 ml suda) 4.2.9.
% 37-% 40 w/v
formaldehit 4.2.10.
Standart iyot
solüsyonu 0,05M 4.2.11.
Standart
sodyum tiyosülfat solüsyonu 0,1 M 4.2.12.
Pentan 2,4dion reaktifi: 1000 ml.lik bir ölçülü balona
Su ile 1000 ml’ye tamamlanır. (PH’sı yaklaşık 6.4) Bu reaktif taze hazırlanmalıdır. 4.2.13.
Pentan-2,4-dion içermeyen reaktif (4.2.12) 4.2.14.
Formaldehit
Standardı: stok solüsyonu 5 gr formaldehit (4.2.9) 1000ml.lik bir
ölçülü balonda 1000 ml su ile tamamlanır. Solüsyon aşağıdaki şekilde ayarlanır. 10 ml alınır, üzerine 25 ml standart iyot solüsyonu (4.2.10) ve 10 ml
sodyum hidroksit solüsyonu (4.2.7) eklenir. 5 dakika bekletilir. 11 ml hidroklorik asit (4.2.5)
eklenerek asidik ortam sağlanır. İndikatör olarak
nişasta solüsyonu (4.2.8) kullanarak standart sodyum tiyosülfat
solüsyonu ile iyot fazlası tayin edilir. 1 ml 0.05 M iyot (4.2.10) 1,5 mg formaldehite
ekivalandır. 4.2.15.
Formaldehit
Standardı: seyreltik solüsyon Formaldehit stok solüsyonu önce 1/20 su ile sonra 1/100 su ile
seyreltilir. Bu solüsyonun 1 ml.si 1 µg formaldehit içerir. Kesin miktar hesaplanır. 4.3.
Ekipman 4.3.1.
Standart
laboratuar aletleri 4.3.2.
Faz ayırma filtresi, whatman 1PS
(yada eşdeğeri) 4.3.3.
Santrifüj 4.3.4.
60oC’ye
ayarlanmış su banyosu 4.3.5.
Spektrofotometre 4.3.6.
1 cm.lik cam
küvetler 4.4.
İşlem 4.4.1.
Örnek
Solüsyon 150 µg formaldehite karşı gelen test örneği tartılır, 0,001 gr
hassasiyetle ve 100 ml’lik ölçülü balona aktarılır. 100 ml su ile tamamlanır ve karıştırılır (Solüsyon S). (PH kontrol edilir, yaklaşık 6 olmalıdır. Değilse hidroklorik asit
solüsyonu ile seyreltilir. (4.2.6)) 50 ml’lik erlen içine -
10 ml
solüsyon S -
5 ml pentan-2,4 dion reaktifi
(4.2.12) eklenir. -
30 ml’ye su ile tamamlanır. 4.4.2.
Referans
Solüsyon Oluşabilecek renk etkileşmesi, referans solüsyon kullanılarak elimine
edilir. 50 ml’lik erlen içerisine -
10 ml solüsyon S -
5.00 ml
reaktif (4.2.13) eklenir -
30 ml’ye su ile tamamlanır 4.4.3.
Kör
Test 50 ml’lik erlen içerisine -
5 ml pentan-2,4 dion reaktifi
(4.2.12) eklenir. -
30 ml’ye su ile tamamlanır. 4.4.4.
Tayin 4.4.4.1.
4.4.1, 4.4.2,
4.4.3 karışımları çalkalanır, erlenler 60oC’de
su banyosunda tam 10 dakika bekletilir, buzlu su banyosunda 2 dakika
soğutulur. 4.4.4.2.
10 ml butan-1-ol (4.2.4) içeren 50 ml’lik ayırma hunilerine transfer edilir. (Erlenler
3-5 ml su ile yıkanır.) 30 sn kadar şiddetlice çalkalandıktan sonra fazların
ayrılması beklenir. 4.4.4.3.
Butan-1-ol fazları
ayırma hunilerinden
süzgeç kağıdı yardımıyla ölçüm cam küvetine süzülür (4.3.2), gerekirse 5
dakika 3000 g santirfüj edilirler. 4.4.4.4.
4.4.1’den
örnek solüsyonun ekstraktı 4.4.2 referans
solüsyonunun ekstraktına karşı apsorbansı
(A1) 410 nm’de ölçülür. 4.4.4.5.
Benzer
şekilde kör solüsyonun ekstraktının (4.4.3) butan-1-ol’e karşı apsorbansı (A2) ölçülür. NOT: Bütün bu işlemler, erlenler
60oC’deki su banyosuna yerleştirildiği andan itibaren 25 dakika
içinde tamamlanmalıdır. 4.4.5.
Kalibrasyon eğrisi 4.4.5.1.
50 ml’lik bir elen içerisine: -
5 ml
seyreltik standart solüsyon (4.2.15) -
5 ml pentan-2,4-dion reaktifi
(4.2.12) -
Demineralize su ile 30 ml’ye tamamlanır. 4.4.5.2.
4.4.4.’de
tarif edildiği gibi devam edilir ve butan-1-ol’e karşı (4.2.4) absorbans ölçülür. 4.4.5.3.
Aynı işlemi
10, 15, 20 ve 25 ml seyreltik standart solüsyon (4.2.15) ile tekrar edilir. 4.4.5.4.
Reaktiflerin
renklenmesine karşı gelen sıfır değerini elde etmek için 4.4.4.5 uygulanır. 4.4.5.5.
4.4.5.1 ve
4.4.5.3’den elde edilen absorbanslardan sıfır değer
çıkartıldıktan sonra kalibrasyon eğrisi çizilir. Beer kanunu 30 µg formaldehite kadar geçerlidir. 4.5.
Hesaplamalar A2, A1’den çıkartılır ve kalibrasyon
eğrisinden (4.4.5.5) numunedeki
(4.4.1) formaldehit miktarı (C),
µg olarak okunur. 4.5.2.
Aşağıdaki formül yardımıyla örneğin formaldehit miktarı (% m/m)
hesaplanır:
C
103.m Burada:
m=
test edilen örneğin ağırlığı (gr) 4.6.
Tekrarlanabilirlik (Norm ISO 5725.) % 0.2’lik formaldehit miktarı için, aynı örnek ile paralel çalışılarak
(pentan-2,4-dion kolorimetrik tayini) bulunan iki deney sonuçları arasında
fark % 0.005’i geçmemelidir. Eğer serbest formaldehitin test sonuçları, Kozmetik Yönetmeliğinde
bildirilen maksimum konsantrasyondan daha büyükse; a) % 0.05 ve% 0.2 arasında etiketsiz ürününde b) % 0.2’den büyükse etiketli veya etiketsiz üründe 5’de tanımlanan prosedür uygulanmalıdır. 5.
FORMALDEHİT
VERİCİLERİNİN VARLIĞINDA TAYİN 5.1.
Prensip
Ayrılmış formaldehit bir post-kolon reaktörde pentane-2,4-dione ile reaksiyona sokularak sarı lutidinic
türevi oluşturulur. Elde edilen bu türev 420 nm’de
saptanır. 5.2.
Reaktifler Kullanılan tüm kimyasallar analitik saflıkta olmalı ve suda demineralize olmalıdır. 5.2.1.
HPLC veya
eşdeğer kalitede su 5.2.2.
Susuz amonyum
asetat 5.2.3.
Konsantre
asetik asit 5.2.4.
Pentan-2.4-dion (4oC’da tutulan) 5.2.5.
Susuz disodyum fosfat 5.2.6.
Ortofosforik asid % 85 (d= 1,7) 5.2.7.
HPLC kalitede
metanol 5.2.8.
Diklorometan 5.2.9.
Formaldehit %
37-% 40 w/v 5.2.10.
1M sodyum
hidroksit 5.2.11.
1M
hidroklorik asit 5.2.12.
0,002M
hidroklorik asit 5.2.13.
Avrupa Farmakopesine göre taze hazırlanmış nişasta solüsyonu
(4.2.8) 5.2.14.
0.005M
standart iyot solüsyonu 5.2.15.
0,1M standart
sodyum tiyosülfat solüsyonu 5.2.16.
Mobil
Faz 0.006M disodyum fosfat sudaki solüsyonu, pH 2.1’e ortofosforik asit ile
(5.2.6) ayarlanır. 5.2.17.
Post
kolon reaktifi -
1000 ml.lik ölçülü balon içerisine -
62.5 gr
amonyum asetat (5.2.2) -
7.5 ml asetik
asit (5.2.3) -
5 ml pentan-2.4-dion (5.2.4) Su (5.2.1) ile 1000 ml’ye
tamamlanır: Bu reaktif karanlık yerde saklanır. Saklama zamanı: 25oC’de maksimum 3 gün. Renginde bir değişme gözlenmemelidir. 5.2.18.
Formaldehit
standardı: stok solüsyonu 10 gr formaldehit 1000 ml’likölçülü balona tartılır ve su ile hacme tamamlanır. Solüsyon aşağıdaki şekilde ayarlanır: Bu solüsyondan 5 ml alınır, üzerine 25 ml standart iyot solüsyonundan
(5.2.14) ve 10 ml’de sodyum hidroksit solüsyonundan
(5.2.10) ilave edilir. 5 dakika dinlenmeye bırakılır. 11 ml hidroklorik asit ile
(5.2.11) asitlendirilir, nişasta (5.2.3) indikatörü kullanılarak iyot fazlası standart tiyosülfat solsüyonu ile titre
(5.2.15) edilir. 1 ml iyot solüsyonu (5.2.14), 1,5 mg formaldehide ekivalandır. 5.2.19.
Formaldehit
standardı: seyreltik solüsyon Stok solüsyon 1/100 oranında mobil faz (5.2.16) ile seyreltilir. Bu solüsyonun 1 ml.si yaklaşık 37 mg
formaldehit içerir. Tam miktarı hesaplanır. 5.3.
Ekipman 5.3.1.
Standart
laboratuar ekipmanları 5.3.2.
HPLC pompa,
vuruntusuz 5.3.3.
Reaktif için
düşük basınçlı vuruntusuz pompa (veya 2. bir HPLC pompası) 5.3.4.
10 µl lup’lu enjeksiyon valfi 5.3.5.
Aşağıdaki
parçalarla beraber Post-kolon reaktörü + 1 adet 1 litrelik 3 boyunlu balon + 1 adet 1 litrelik balon ısıtıcısı + 2 adet min. 10 plakalı vigreux
kolonu, 2 hava soğutuculu + Paslanmaz çelik tüp (ısı transferi için) 1.6 mm-iç çap 0.23 mm,
uzunluk 400 mm + 1.6 mm teflon tüp-iç çapı 0.3 mm, uzunluğu 5 m (Fransız örgüsü) (EK 1’e bakınız.) + 1 adet ölü hacimsiz T borusu (Valco veya
eşdeğeri) + Ölü hacimsiz üç birleşme veya: 1 ml reaktörlü 1 adet post-kolon modülü. Applied
Biosystems PCRS 520 veya eşdeğeri. 5.3.6.
Membran filtre, 0.45
µm 5.3.7.
SEP-PAKR
C18 kartuş veya eşdeğer 5.3.8.
Kullanıma
hazır kolonlar:
( 5 µm, uzunluk: 250 mm,
iç çap: 4.6 mm)
(5 µm, uzunluk: 250 mm, iç
çap: 4.6 mm)
(5 µm, uzunluk: 250 mm, iç
çap: 4.6 mm) 5.3.9.
Pre-kolon Bischoff K1 hypersil RP 18 (referans
K1G6301 1805) (5 µm, uzunluk: 10 mm veya eşdeğeri) 5.3.10.
Kolon ve prekolon Ecotube sistemi,
vasıtasıyla birleştirilmiştir. (Referans A 15020508 Bischoff)
veya eşdeğeri 5.3.11.
Ek 2’deki
blok diyagramda gösterildiği şekilde (5.3.5) düzenek kurulur. Enjeksiyon sonrası bağlantılar mümkün olduğu kadar kısa olmalıdır. Bu
durumda reaktör çıkışı ile dedektör girişi
arasındaki paslanmaz çelik tüp, dedeksiyon öncesi
karışımın soğuması içindir. Dedektör içindeki
sıcaklık bilinmez, fakat sabittir. 5.3.12.
UV-VIS dedektör 5.3.13.
Kaydedici 5.3.14.
Santrifüj 5.3.15.
Ultrasonik banyo 5.3.16.
Titreşimli
karıştırıcı (vortex veya eşdeğeri) 5.4.
İşlem 5.4.1.
Kalibrasyon Eğrisi Kalibrasyon eğrisi, formaldehit seyreltik standardının oluşturduğu pik
yüksekliklerinin konsantrasyona karşı oluşturulan eğrisidir. Formaldehit referans solüsyonu (5.2.19) mobil faz (5.2.16) ile
seyreltilerek aşağıdaki standart solüsyonlar elde edilir. -
1.00 ml
(5.2.19) çözeltisi 20 ml’ye seyreltilir. (Yaklaşık
185 µg/100 ml) -
2.00 ml
(5.2.19) çözeltisi, 20 ml’ye seyreltilir (Yaklaşık
370 µm/100 ml) -
5.00 ml
(5.2.19) çözeltisi, 25 ml’ye seyreltilir. (Yaklaşık
740 µg/100 ml) -
5.00 ml
(5.2.19) çözeltisi, 20 ml’ye seyreltilir. (Yaklaşık
925 µg/100 ml) Standart çözeltiler yaklaşık 1 saat laboratuar
sıcaklığında tutulmalı ve taze hazırlanmalıdır. Kalibrasyon eğrisinin linearitesi 1.00 ile 15.00 µg/ml
arasındaki konsantrasyonlar için iyidir. 5.4.2.
Örneklerin
Hazırlanması 5.4.2.1.
Emülsiyonlar
(kremler, make up base, eye liner)
100 ml’lik kapaklı erlene 0.001 gr
hassasiyetle 100 µg formaldehit içerdiği düşünülen miktarda örnek (mg) tartılır. 20 ml diklormetan
(5.2.8) ve 20 ml HC (5.2.12) tam olarak ilave edilir. Ultrasonik
banyoda karıştırılır (5.3.15). Santrifüjle 2 faz ayrıştırılır (3000 g iki
dakika). Bu arada bir kartuş (5.3.7) 2 ml metanol
ile (5.2.7) yıkanır ve 5 ml su ile (5.2.1) şartlandırılır. Ekstraktın sulu fazının 4 ml’si bu kartuştan geçirilir
ilk 2 ml’si atılır, geri kalan süzüntü kullanılır. 5.4.2.2.
Losyon
ve Şampuanlar 100 ml’lik kapaklı ölçülü balona 0.001 gr hassasiyetle 500
µg formaldehit içerdiği düşünülen miktardaki örnek (mg)
tartılır. Mobil fazla (5.2.16) ile hacme tamamlanır. Solüsyon bir filtre (5.3.6) yardımıyla süzülür ve daha önceki gibi
(5.4.2.1) şartlandırılmış kartuştan (5.3.7) geçirilir. Tüm solüsyonlar
hazırlandıktan sonra hemen enjekte edilmelidir. 5.4.3. Kromatografik şartlar -
Mobil faz,
akış hızı: 1 ml/dak. -
Reaktif, akış
hızı: 0.5 ml/dak. -
Dedektör çıkışı
toplam akış: 1.5 ml/dak. -
Enjeksiyon
hacmi: 10 µl -
Kolon
sıcaklığı: Zor ayırımların olduğu durumlarda, kolon buzlu su banyosuna
daldırılır ve ısının stabil olması için 15-20
dakika beklenir. -
Post-kolon
reaksiyon sıcaklığı: 100oC -
Saptama dalga
boyu: 420 nm NOT: Tüm kromatografik
sistem ve post-kolon analizden sonra su ile yıkanmalıdır (5.2.1). Eğer sistem
2 gün içinde tekrar kullanılmayacaksa, sudan sonra metanol
geçirilmelidir (5.2.7). Sistemi tekrar şartlamadan önce kristallenmeyi
önlemek için su geçirilir. 5.5.
Hesaplama Emülsiyonlar (5.4.2.1) Formaldehit miktarı % (m/m) C.10-6.100 = C.10-4 5 m 5 m Losyon ve Şampuanlar: C.10-6.100 = C.10-4 m m Burada: m= Analiz edilen örnek kütlesi gr olarak (5.4.2.1) C= Kalibrasyon
eğrisinden okunan (5.4.1) formaldehit konsantrasyonu µg/100 ml cinsinden. 5.6.
Tekrarlanabilirlik
(Norm ISO 57) -
% 0.05’lik
formaldehit içeriği için, örnekteki 2 paralel tayin sonucu arasındaki fark %
0.001’i geçmemelidir. -
% 0.2
formaldehit içiriği için, örnekteki iki paralel tayin sonucu arasındaki fark
% 0.005’i geçmemelidir. EK 1 FRANSIZ ÖRGÜSÜ GEREKLİ MALZEMELER - Bir tahta makara Merkez
boyunca açılmış 1.5 cm çaplı deliğe sahip 5 cm dış çap 4 çevik çivi
yerleştirilir (Şekil 1 ve 2’de gösterildiği gibi), 2. çivi arasındaki mesafe
1.8 cm ve delikten uzaklığı 0.5 cm olmalıdır. - Bir bükülmeyen iğne (tığ tipi) (Teflon boruyu ilmeklemek için) - İç çapı 0.3 mm olan 1.6 mm teflon borudan 5 m PROSEDÜR Fransız örgüsüne başlarken, teflon boru mavnanın tepesinden sonuna
kadar merkezi delik yolu ile geçirilir (örgü prosesi sırasında zincirin
çekilmesini kolaylaştıracak şekilde tüpü makaranın altından 10 cm dışarı
çıkararak); sonra şekil 3’de gösterildiği gibi boruyu 4 çivi etrafından
sırasıyla sarın, fransız örgüsünün üstü ve altı
metal halka ve sıkıştırma vidaları ile korunur. Sıkı çekerken teflonu
ezmemeye dikkat edilir. Boruyu her bir vidanın etrafında ikinci defa sarın ve
aşağıdaki gibi “dikişler” yapın. - Aşağıdaki boruyu çengelle yukarıdaki boruya asın
(Şekil 4’e bakın); 5 m veya istenilen uzunluktaki örgü elde edilinceye kadar
bu prosesi her bir çivi üzerinde sırasıyla tekrarlayın (1, 2, 3, 4 saat
yönünün tersine) - 10 cm boruyu zinciri kapatmak için ayırın. Boyu her dört ilmekten geçirin ve zinciri
kapatın. NOT: Fransız örgüsü post-kolon reaktörleri için (Supelco tarafından üretilmiş olup, piyasada mevcuttur.) EK-2 1- Likit kromatografi
pompası 2- Enjeksiyon valfi 3- Prekolonlu kolon 4- Reaktif pompası 5- T-boru (ölü hacimsiz) 51- T-boru (vortex) 6-61- Birleşme (ölü hacimsiz) 7- Fransız örgüsü 71- Reaktör 8- 3 boyunlu kaynama su erleni 9- Erlen ısıtıcısı 10- Soğutucu 11- Paslanmaz çelik ısı transfer tüpü 111- Eşanjör 12- UV-VIS dedektör 13- PCRS 520 post-kolon modülü YÖNTEM V- ŞAMPUAN VE SAÇ LOSYONLARINDA
REZORSİNOL TAYİNİ 1.
KAPSAM
VE UYGULAMA ALANI Bu yöntem, şampuan ve saç losyonlarındaki rezorsinolün
gaz kromatografisi ile tayinini kapsar. Bu metot
örnekte % kütle olarak
% 0.1’den % 2’ye kadar olan konsantrasyonlar için uygundur. 2.
TANIM Bu yöntemle saptanan örnekteki rezorsinol
miktarı % kütle cinsinden belirtilir. 3.
PRENSİP Rezorsinol ve internal standart olarak kullanılan 3.5 dihidroksitoluen, (5-metil rezorsinol)
ince tabaka kromatografisi ile ayrılır. Her iki
bileşenin lekeleri kazınarak metanol ile ekstre edilir, kurutulur, silanize
edilir ve gaz kromatografi ile tayin edilir. 4.
REAKTİFLER Kullanılan tüm kimyasallar analitik saflıkta olmalıdır. 4.1.
Hidroklorik
asit % 25 (m/m) 4.2.
Metanol 4.3.
Etanol % 96
(v/v) 4.4.
Floresans indikatörlü hazır TLC plaklar (plastik yada alüminyum)
aşağıdaki gibi deaktive edilir: Silika kaplı plaklar üzerine, parlayıncaya kadar su püskürtülür. Su
püskürtülmüş plaklar oda ısısında bir-üç saat havada kurumaya bırakılır. NOT: Plaklar deaktive edilmezse silika üzerine geriye dönüşümsüz adsorbsiyondan dolayı rezorsinol
kaybı meydana gelir. 4.5.
Yürütme
solvanı Aseton-kloroform-asetik acid (20:75:5 v/v/v) 4.6.
Rezorsinol standart solüsyonu 400 mg rezorsinol
100 ml % 96’lık etanol (4.3) içinde çözülür. (Bu çözeltinin 1 ml.si 4000
mikrogram rezorsinol içerir.) 4.7.
İnternal standart solüsyonu 400 mg 3.5-di-hidroksitoluen
DHT’i 100 ml % 96’lık etanol (4.3) içinde çözülür.
(Bu çözletinin 1 ml’si
4000 mikrogram DHT içerir.) 4.8.
Standart
karışım 10 ml çözelti (4.6) 10 ml çözeltide (4.7) alınıp, 100 ml’lik bir ölçülü balona konulur. Hacme kadar
%96’lık etanol (4.3) ile tamamlanır ve karıştırılır. (Bu çözeltinin 1 ml.si
400 mikrogram rezorsinol ve 400 mikrogram DHT’yi içerir.) 4.9.
Silanize edici ajanlar 4.9.1.
N, 0-bis-(trimetilsilil) trifluoroasetamid (BSTFA) 4.9.2.
Hekzametildisilazan (HMDS) 4.9.3.
Trimetilklorosilan (TMCS) 5.
EKİPMAN
5.1.
İnce tabaka
düzenekleri ve gaz kromatografisi cihazı 5.2.
Cam malzeme 6.
İŞLEM 6.1.
Örneğin
hazırlanışı 6.1.1.
150 ml’likbir erlen içine yaklaşık
20-50 mg rezorsinol
içeren örnekten tam tartım alınır. 6.1.2.
Karışım
asidik hale gelinceye kadar hidroklorik asit (4.1) ilave edilir (yaklaşık 2-4
ml gereklidir). İnternal standart çözeltisinden
(4.7) 10 ml (40 mg DHT) eklenir ve karıştırılır.
Etanol (4.3) ile birlikte 100 ml’lik
bir balona aktarılır, hacme kadar
etanol ile tamamlanıp, çalkalanır. 6.1.3.
Çözelti
(6.1.2)’den 250 mikrolitre deaktive
edilmiş bir silika plağa (4.4) yaklaşık 8 cm uzunluğunda düz çizgi halinde
damlatılır. Çizginin dar olması için özen gösterilir. 6.1.4.
Standart
karışım (4.8)’den 250 mikrolitre aynı plağa aynı
şekilde uygulanır (6.1.3) 6.1.5.
Plak
yürütüldükten sonra lokalizasyona yardım için 4.6
ve 4.7 solüsyonlarından 5’er µl iki nokta halinde başlangıç çizgisine
damlatılır. 6.1.6.
Plak, solvent 4-5 içeren doyurulmamış tank içerisinde damlatma
çizgisinden itibaren 12 cm yürütülür. Genelde bu 45 dakika alır. Hava ile
kurutulur ve UV 254 nm altında rezorsinol/DHT
lekeleri tespit edilir. Bu iki bileşen yaklaşık aynı Rf
değerlerine sahiptir. Lekeler kazınır ve 10 ml.lik
şişelere alınır. 6.1.7.
Örneği ve
standart karışımı içeren absorbanların her biri aşağıdaki yolla ekstre edilir: 2’şer ml metanol ilave edilip, 1 saat
karıştırılır, süzülür ve ekstraksiyon 2 ml metanol ile 15 dakika tekrarlanır. 6.1.8.
Ekstraktlar
birleştirilir ve bir gece boyunca solvanı uygun bir
desikan madde içeren vakum desikatöründe
uçurulur. Herhangi bir ısı uygulanmaz. 6.1.9.
Bakiyeler
(6.1.8) 6.1.9.1 veya 6.1.9.2’deki gibi silanize
edilir. 6.1.9.1.
Bir mikroenjektörle 200 µl BSTFA (4.9.1) eklenir ve karışım
12 saat oda ısısında kapalı bir kapta tutulur. 6.1.9.2.
Bir mikro
enjektörle sırasıyla 200 µl - HMDS (4.9.2) ve 100 µl – TMCS (4.9.3) eklenir
ve karışım kapalı bir kapta 30 dakika 60oC’de ısıtılır, karışımı
soğutulur. 6.2.
Gaz
Kromatografi 6.2.1.
Kromatografi koşulları Kolonun rezolüsyonu (R) aşağıdaki formülle
hesaplandığında 1,5 veya daha büyük olmalıdır. R= 2d1 (r2-r1) w1 + w2 Burada: r1 ve r2 : iki pikin dakika cinsinden alıkonma zamanları w1 ve w2: aynı piklerin yarı yükseklikte
milimetre cinsinden genişlikleri d1: kağıt hızı, mm/dakika cinsinden Aşağıdaki kolon ve gaz kromatografisi
koşulları uygun bulunmuştur: Kolon materyali: Paslanmaz çelik Uzunluk: 200 cm İç çap: 3 mm Dolgu materyali: % 10 OV-17 chromosorb WAW
100-120 mesh Alev iyonizasyon dedektörü: Sıcaklıklar: Kolon: 185oC (Izotermal) Dedektör: 250oC Enjeksiyon portu: 250oC Taşıyıcı gaz: Azot Akış: 45 ml/dakika Hidrojen ve hava akımı için üreticinin talimatlarına uyulur. 6.2.2.
6.1.9’da elde
edilen çözeltilerden 1-3 mikrolitre gaz kromatografına enjekte edilir. Her çözelti (6.1.9) için 5
enjeksiyon yapılır, alanlar ölçülür, ortalaması alınır ve pik alan oranı S: rezorsinol pik alanı/DHT pik alanı hesaplanır. S= Rezorsinolun pik alanı/DHT’nin
pik alanı. 7.
HESAPLAMA Örnekteki rezorsinol konsantrasyonu % kütle
(m/m) olarak aşağıdaki formül kullanılarak hesaplanır. % rezorsinol=
4 x
S örnek M
S standart karışım Burada; M = Gram
cinsinden test miktarı (6.1.1) Sörnek =
Örnek çözelti için 6.2.2’ye göre ortalama pik alan oranı Sstandart karışım = Standart karışım için 6.2.2’ye göre ortalama pik alan oranı 8.
TEKRARLANABİLİRLİK
(Norm ISO 57) Yaklaşık % 0.5’lik bir rezorsinol içeriği
için, aynı örnekte yürütülen iki paralel deney sonuçları arasındaki fark %
0.025’i aşmamalıdır. YÖNTEM VI. ETANOL YADA PROPAN-2-OL İLE
BAĞLANTILI OLARAK METANOL TAYİNİ 1.
KAPSAM
VE UYGULAMA ALANI Bu metod her tür kozmetik üründe (aerosoller dahil) metanolün gaz
kromatografisi ile analizini tarif eder. % 0-10 relatif seviyeler saptanabilir. 2.
TANIM Bu yöntem metanol miktarını etanol yada propan-2-ol ile bağlantılı olarak, metanolü
% kütle cinsinden ifade eder. 3.
PRENSİP Tayin, gaz kromatografisi ile yürütülür. 4.
REAKTİFLER Kullanılan kimyasallar analitik saflıkta olmalıdır. 4.1. Metanol 4.2. Absolü
etanol 4.3. Propan-2-ol 4.4. Kloroform, su ile
yıkanarak alkollerden arındırılmış 5.
EKİPMAN 5.1.
Gaz
Kromatografisi Aerosol örnekleri için Katharometer dedektör ile aerosol olmayan
örnekler için alev iyonizasyon dedektörü
ile donanımlı 5.2. Erlenler 100 ml.lik 5.3. Pipetler 2 ml, 20 ml, 0-1 ml 5.4.
Mikroenjektörler 0-100 µl ve
0-5 µl (sadece aerosoller
için) özel-gaz kaçırmayan enjektörler (Şekil 5). 6.
İŞLEM 6.1. Örneklerin hazırlanması 6.1.1. Aerosol ürünler, Kozmetik Ürünlerin
İçerdiği Maddelerle İlgili Birinci Analiz Yöntemleri Tebliği Ekinin II.
Kısmına göre örneklenir ve sonra 6.2.1’deki şartlar altında gaz kromatografisi ile analiz edilir. 6.1.2.
Aeresol olmayan
ürünler yine aynı tebliğe göre örneklenip % 1-2 etanol veya propan-2-ol seviyesine su ile seyreltilip 6.2.2’deki
şartlar altında gaz kromatografisi ile analiz
edilir. 6.2. Gaz
Kromatografisi 6.2.1. Aerosol ürünler için Katharometer
dedektörü kullanılır. 6.2.1.1.
Kolon
dolgusu %
10 Hallcomid M 18 Chromosorb
WAW 100-200 mesh. 6.2.1.2. Kolonun
rezolüsyonu (R) 1.5 veya daha büyük olmalıdır. R=
2 d’ r2 – d’ r1 w1 + w2 Burada: r1 ve r2 = 2 pikin dakika cinsinden
alıkonma zamanı w1
ve w2 = piklerin yarı yükseklikte mm cinsinden genişlikleri d’
= kağıt hızı mm/dakika cinsinden 6.2.1.3. Bu rezolüsyon aşağıdaki koşullar kullanılarak elde edilir. Kolon materyali: Paslanmaz çelik Uzunluk: 3.5 metre Çap: 3mm Katharometre köprü akımı: 150 mA Taşıyıcı gaz: Helyum Basınç: 2.5 bar Akış: 45 ml/dak. Sıcaklıklar: Enjeksiyon portu: 150oC Dedektör: 150oC Kolon: 65oC 6.2.2. Aerosol olmayan örnekler için 6.2.2.1. Kolon chromosorb 105 yada Propak QS
ile doldurulur ve alev iyonizasyon dedektörü kullanılır. 6.2.2.2. Kolonun
rezolüsyonu 1.5 veya daha büyük olmalıdır. R=
2 d’ r2 – d’ r1 w1 + w2 Burada; r1 ve r2 : iki pikin alıkonma zamanları, dakika olarak w1
ve w2: piklerin yarı yükseklikte mm cinsinden genişlikleri d’
: mm/dakika cinsinden kağıt hızı 6.2.2.3. Bu rezolüsyon aşağıdaki koşullar kullanılarak elde
edilmiştir. Kolon
materyali: Paslanmaz çelik Uzunluk:
2 metre Çap:
3 mm Elektrometre hassasiyeti: 8 x 10-10A Gazlar: Taşıyıcı:
Azot Basınç:
2.1 bar Akış:
40 ml/dakika Yedek
gaz: Hidrojen Basınç:
1.5 bar Akış:
20 ml/dakika Sıcaklıklar: Enjeksiyon
portu: 150oC Dedektör: 230oC Kolon:
120-130oC 7.
STANDART
GRAFİK 7.1. Gaz
kromatografisi işlemi 6.2.1 (Hallocomid
M18 kolonu) için şu standart karışımlar kullanılır (Bu karışımlar pipetlenerek hazırlanır, tam miktarı bulmak için her
ilaveden hemen sonra pipet veya kap tartılır).
6.2.1’deki koşullar kullanılarak kromatografa
2-3 mikrolitre enjekte edilir. Her karışımın (metanol/etanol) veya (metanol/propan-2-ol) pik alan oranları hesaplanır. Aşağıdakiler kullanılarak standart grafik çizilir. X – ekseni: etanol yada propan-2-ol ile
bağlantılı metanol yüzdesi Y – ekseni: (metanol/etanol) yada (metanol/propan-2-ol pik alan
oranı 7.2. Gaz Kromatografisi işlemi için 6.2.2 (propak
QS yada chromosorb 105) aşağıdaki standart
karışımlar kullanılır (Bu karışımlar mikroenjektör
ve pipetle hazırlanır, her eklemeden sonra pipet yada kabı bekletilmeden
tartılarak kesin miktar bulunur.
6.2.2’deki koşullar kullanılarak kromatografa
2-3 mikrolitre enjekte edilir. Her karışımın pik
alan oranı (metanol/etanol) veya (metanol/propan-2-ol) hesaplanır.
Aşağıdakiler kullanılarak standart grafik çizilir. X – ekseni: etanol yada propan-2-ol ile
bağlantılı olarak % metanol Y – ekseni: pik alan oranı (metanol/etanol)
yada (metanol/propan-2-ol)
7.3. Standart grafik düz çizgi olmalıdır. 8.
TEKRARLANABİLİRLİK
(Norm
ISO 5725) Etanol yada propan-2-ol’e
relatif % 5 metanol
içeriği için aynı örnekte yürütülen iki paralel tayinin sonuçları arasındaki
fark % 0.25’i geçmemelidir. |