Bilgi Teknolojileri ve İletişim
Kurumundan:
ERİŞİM VE ARABAĞLANTI YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kullanıcıların makul
bir ücret karşılığında elektronik haberleşme hizmetlerinden ve
altyapısından azami ölçüde yararlanmasını sağlayacak uygulamaların teşvik
edilmesi, elektronik haberleşme sektöründe verimliliğin ve sürdürülebilir
rekabet ortamının sağlanması, şebekelerin bütünlüğü ve birlikte
çalışabilirliği ile hizmetlerin karşılıklı işletilebilirliğinin ve uzun
vadede kullanıcıların yararına olacak rekabet ortamının oluşturulmasına
yönelik altyapı yatırımlarının desteklenmesi için elektronik haberleşme
şebekelerine erişim ve arabağlantıya ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, işletmecilerin erişim ve
arabağlantıya ilişkin hak ve yükümlülükleri ile söz konusu yükümlülüklerin
yerine getirilmesinde uygulanacak usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 5/11/2008 tarihli ve 5809
sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 4 üncü, 6 ncı, 7 nci, 12 nci, 24
üncü, 33 üncü ve 60 ıncı maddeleri ile mezkûr Kanunun İkinci Kısım Üçüncü
Bölümü hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a)
Alt yerel ağ: Sabit elektronik haberleşme şebekesinde abone tarafındaki
şebeke sonlanma noktasını konsantrasyon noktasına veya belirli bir ara
erişim noktasına bağlayan kısmi yerel ağı,
b)
Arabağlantı: Bir işletmecinin kullanıcılarının aynı veya farklı bir
işletmecinin kullanıcılarıyla irtibatının veya başka bir işletmeci
tarafından sunulan hizmetlere erişiminin sağlanmasını teminen, aynı veya
farklı bir işletmeci tarafından kullanılan elektronik haberleşme
şebekelerinin birbirlerine fiziksel ve mantıksal olarak bağlantısını,
c)
Arabağlantı yükümlüsü: Arabağlantı sağlama yükümlülüğü getirilen
işletmeciyi,
ç)
Ayrıştırma: Bir işletmecinin, şebekesi üzerinden verdiği hizmetleri,
taşıma, anahtarlama, arayüz de dâhil olmak üzere sadece talep edilen şebeke
bileşenlerine ve talep edilen türden erişim sağlanmasına imkân verecek
şekilde birbirinden ayrı olarak sunmasını,
d)
Elektronik haberleşme şebekesi: Farklı noktalar arasında elektronik
haberleşmeyi sağlamak için bu noktalar arası bağlantıyı teşkil eden anahtarlama
ekipmanları ve hatlar da dahil olmak üzere her türlü iletim sistemleri
ağını,
e)
Erişim: Bu Yönetmelikte belirtilen koşullarla, elektronik haberleşme
şebekesi, altyapısı ve/veya hizmetlerinin, diğer işletmecilere sunulmasını,
f)
Erişim yükümlüsü: Erişim sağlama yükümlülüğü getirilen işletmeciyi,
g)
Hesap ayrımı: İşletme içi transferler de dâhil, her bir faaliyetle ve iş
birimiyle ilgili gelir, gider ve maliyetlerin ayrılmasını,
ğ)
İşletmeci: Yetkilendirme çerçevesinde elektronik haberleşme hizmeti sunan
ve/veya elektronik haberleşme şebekesi sağlayan ve alt yapısını işleten
şirketi,
h)
Koşullu erişim: Radyo ve televizyon yayın sistemlerine abonelik veya başka
bir yöntemle önceden izin verilmesi yoluyla koşullu olarak erişimi sağlayan
her türlü teknik tedbir ve düzenlemeyi,
ı)
Kurul: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulunu,
i)
Kurum: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunu,
j)
Taşıyıcı: Bir çağrının başlatılması, sonlandırılması veya taşınması
hizmetlerinin tümünü veya bir kısmını sunan işletmeciyi,
k)
Taşıyıcı ön seçimi: Taşıyıcının, taşıyıcı seçim kodu çevrilmeksizin
seçilmesine imkân sağlayacak şekilde önceden seçilmesi yöntemini,
l)
Taşıyıcı seçimi: Taşıyıcının, taşıyıcı seçim kodu çevrilmesi suretiyle
seçilmesi yöntemini,
m)
Taşıyıcı seçim kodu: Taşıyıcılara, taşıyıcı seçimi amacıyla Kurumca tahsis
edilen kodu,
n)
Veri akış erişimi: Abone tarafındaki şebeke sonlanma noktasını, veri
iletimine imkân verecek şekilde, abonenin bağlı bulunduğu ana dağıtım
çatısının bulunduğu tesise veya eşdeğer tesise yerleştirilen teçhizata
bağlayan her türlü cihaza ve fiziksel devreye erişimi,
o)
Yerel ağ: Sabit elektronik haberleşme şebekesinde abone tarafındaki şebeke
sonlanma noktasını abonenin bağlı bulunduğu ana dağıtım çatısına veya
eşdeğer tesise bağlayan fiziksel devreyi,
ö)
Yerel ağa ayrıştırılmış erişim: Yerel ağın mülkiyetinde bir değişiklik
olmadan yerel ağa ayrıştırılmış tam erişimi ve yerel ağa paylaşımlı
erişimi,
p)
Yerel ağa ayrıştırılmış tam erişim: Bakır kablo çifti frekans spektrumunun
tamamının kullanılmasına izin verecek şekilde yerel ağa veya alt yerel ağa
erişimi,
r)
Yerel ağa paylaşımlı erişim: Bakır kablo çifti frekans spektrumunun sadece
ses harici bandının kullanılmasına izin verecek şekilde yerel ağa veya alt
yerel ağa erişimi
ifade
eder.
İlkeler
MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, aşağıdaki
temel ilkeler göz önüne alınır.
a)
Etkin ve sürdürülebilir rekabet ortamının sağlanması ve korunması,
b)
Niteliksel ve niceliksel devamlılık, düzenlilik, güvenilirlik, verimlilik,
açıklık, şeffaflık ve kaynakların verimli kullanılmasının gözetilmesi,
c)
Elektronik haberleşme hizmetleri arzı ile yeni yatırımların, teknoloji
gelişiminin ve üretiminin özendirilmesi,
ç)
Elektronik haberleşme pazarının, gelişen şartlar çerçevesinde uluslararası
normlara yaklaştırılması,
d)
Eşit şartlardaki kullanıcılar ve işletmeciler arasında ayrım gözetilmemesi,
hizmetlerin benzer konumdaki kullanıcılar tarafından eşit şartlarla
ulaşılabilir olması,
e)
Kullanıcıların talep ettikleri hizmetlerin dışında herhangi bir hizmeti
satın almak zorunda bırakılmaması,
f)
Kullanıcıların makul bir ücret karşılığında elektronik haberleşme şebeke,
altyapı ve hizmetlerinden yararlanmasını sağlayacak uygulamaların teşvik
edilmesi,
g)
Elektronik haberleşme hizmetleri karşılığı alınacak ücretlerin mümkün
olduğu ölçüde hizmetin etkin olarak sağlanması maliyetine dayalı olması,
ğ)
Bir hizmetin maliyetinin diğer bir hizmetin ücreti yoluyla
desteklenmesinden veya karşılanmasından kaçınılması,
h)
Ücretlerin; rekabetin engellenmesine, bozulmasına veya kısıtlanmasına neden
olacak şekilde belirlenmemesi,
ı)
Kullanıcıların özel durumlarının dikkate alınması.
Erişimin kapsamı
MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelikte geçen erişim ifadesi;
a)
Yerel ağa ayrıştırılmış erişim ve veri akış erişimini de içerecek şekilde
elektronik haberleşme şebekesi bileşenlerine ve ilgili tesislerine her
türlü yöntemle erişimi,
b)
Binalar, borular ve direkleri de içerecek şekilde fiziksel altyapıya
erişimi,
c)
İşletim destek sistemlerini de içerecek şekilde ilgili yazılım sistemlerine
erişimi,
ç)
Numara dönüşümüne veya eşdeğer işlevselliğe sahip sistemlere erişimi,
d)
Hizmetlerin karşılıklı çalışabilirliği veya sanal şebeke hizmetleri için
gerekli arayüzlere, protokollere veya diğer teknolojilere erişimi,
e)
Arabağlantıyı,
f)
Akıllı şebeke hizmetlerine yönelik bileşenlere erişimi ve mobil şebekelerde
ulusal dolaşımı da içerecek şekilde kullanıcılara sunulan hizmetlerin
karşılıklı çalışabilirliğinin temini için belirli hizmetlerin sağlanmasını,
g)
Yeniden satış amacıyla hizmetlerin toptan seviyede sunulmasını,
ğ)
Koşullu erişim sistemlerine erişimi,
h)
Kurum düzenlemeleri ile belirlenen diğer hallerdeki erişimi
kapsar.
İKİNCİ BÖLÜM
Erişim ve
Arabağlantı Yükümlülükleri
Yükümlülük getirilmesi
MADDE 7 – (1) İlgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip
işletmecilere Kurum tarafından, işletmecilerin yetkilendirmeleri ile bu
Yönetmeliğin 9, 14 ve 15 inci madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu
Yönetmeliğin 8 ilâ 16 ncı maddelerinde belirtilen yükümlülüklerden biri,
birkaçı veya tamamı getirilir. Aynı
ve/veya farklı pazarlarda etkin piyasa gücüne sahip olan işletmeciler
arasında yükümlülükler açısından ilgili pazar veya pazarlarda rekabet
düzeyini etkileyen unsurlar ile 5 inci maddede yer verilen ilkeler dikkate
alınarak farklılaştırma yapılabilir. Farklılaştırma, işletmecilere
getirilebilecek yükümlülüklerin seçimi ve/veya seçilmiş olan
yükümlülüklerin uygulama detaylarının farklılığı şeklinde olabilir.
Erişim
MADDE 8 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne
sahip bir işletmecinin diğer bir işletmecinin bu Yönetmeliğin 6 ncı
maddesinde belirtilen kapsamda erişimine izin vermemesinin veya aynı sonucu
doğuracak şekilde erişim için makul olmayan süre ve şartlar ileri
sürmesinin, rekabet ortamının oluşumunu engelleyeceğine veya ortaya çıkacak
durumun, son kullanıcıların aleyhine olacağına karar vermesi halinde, söz
konusu işletmeciye diğer işletmecilerin erişim taleplerini kabul etme
yükümlülüğü getirebilir.
(2)
Erişim sağlama yükümlüsü işletmeciler, taşıma, anahtarlama ve işletim
arayüzleri de dâhil olmak üzere kendilerinden talep edilen erişimi
sağlayacak şekilde ayrıştırma yapmakla yükümlüdürler. Kurum, yerel ağ da
dâhil olmak üzere bütün şebeke bileşenlerine ayrıştırılmış erişim sağlama
yükümlülüğünün kapsamını belirler. Bir işletmecinin, içinde bulunduğu
koşulların ayrıştırma yükümlülüğünü yerine getirmesini engellediğini
kanıtlaması hâlinde Kurum, söz konusu işletmeciyi bu yükümlülükten kısmen
ya da tamamen muaf tutabilir.
(3)
Erişim sağlama yükümlüsü olan bir işletmeci, ancak şebeke işletim
güvenliğinin veya şebeke bütünlüğünün veya veri güvenliğinin temin
edilemeyeceğini ya da şebekelerin karşılıklı işletilebilirliğinin mümkün
olmadığını objektif kriterlerle kanıtlamak ve Kurumun onayını almak
kaydıyla erişimi sınırlandırabilir. Bu hâllerin mevcudiyeti, işletmecilerin
erişim yükümlüsü olarak belirlenmesini engellemeyeceği gibi erişim
koşullarını müzakere etmeyi reddetmeleri için de geçerli bir neden teşkil
etmez.
Arabağlantı
MADDE 9 – (1) Kurum, bir işletmecinin arabağlantıya izin
vermemesinin veya aynı sonucu doğuracak şekilde makul olmayan süre ve
şartlar ileri sürmesinin, rekabet ortamının oluşumunu engellediğine veya
ortaya çıkacak durumun son kullanıcıların aleyhine olduğuna karar vermesi
hâlinde, söz konusu işletmeciyi arabağlantı yükümlüsü olarak
belirleyebilir.
(2)
Tüm işletmeciler, talep gelmesi halinde birbirleriyle arabağlantı
müzakerelerinde bulunmakla yükümlüdürler. Tarafların anlaşamamaları halinde
Kurum, işletmecilere arabağlantı sağlama yükümlülüğü getirebilir.
(3)
Arabağlantı, teknik ve ekonomik olarak uygun olacağı kanıtlanabilen ve
Kurum tarafından uygun görülen herhangi bir arabağlantı noktasından temin
edilir. İşletmeci, bunların haricinde bir noktadan arabağlantı talep etmesi
hâlinde, temin edilecek noktanın maliyetini üstlenir.
(4)
Kurum, 8 inci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
ilgili işletmecinin talebi üzerine, arabağlantının teknik ve ticari
alternatiflerinin bulunduğu veya arabağlantıyı sağlamak için gerekli
kaynakların bulunmadığı gerekçeleriyle arabağlantı yükümlülüğünün
sınırlandırılmasına karar verebilir.
Ayrım gözetmeme
MADDE 10 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne
sahip işletmecilere, elektronik haberleşme hizmetlerini sağlamak için kendi
kullandıkları veya üçüncü şahısların elektronik haberleşme hizmetlerini
sunmak için gereksinim duydukları hizmetleri, söz konusu hizmetleri talep
edenlere; ayrım gözetmeksizin ve kendi ortaklarına, iştiraklerine veya
ortaklıklarına sağladıkları ile aynı koşul ve kalitede temin etme
yükümlülüğü getirebilir.
Referans erişim teklifleri ve şeffaflık
MADDE 11 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne
sahip işletmecilere, teknik özellikler, şebeke özellikleri, tedarik ve
kullanıma ilişkin hüküm ve koşullar ile ücretler gibi belirli bilgileri
aleni hâle getirme yükümlülüğü getirebilir.
(2)
Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere arabağlantıyı da içerecek
şekilde referans erişim teklifleri hazırlama yükümlülüğü getirebilir. Kurum
tarafından referans erişim teklifi hazırlama yükümlülüğü getirilen
işletmeci, söz konusu yükümlülüğün getirildiği tarihten itibaren en geç üç
ay içinde referans erişim teklifini hazırlayarak Kuruma göndermekle
yükümlüdür.
(3)
Referans erişim teklifleri Kurum düzenlemeleri çerçevesinde ve asgari
olarak Ek-1’de yer alan hususları içerecek şekilde hazırlanır. Erişim
talebinde bulunan işletmecilerin taleplerinin karşılanmasına yönelik
gereksiz hizmetleri almamaları ve karşılığında bir bedel ödememeleri
esastır. Bu maksatla, hizmetler yeterince ayrıştırılmış ve ilgili pazarın
özelliklerine göre her bir hizmetin fiyatını da içerecek şekilde referans
erişim teklifinin süre ve koşulları belirlenmiş olmalıdır. Kurum tarafından
aksi belirtilmedikçe, söz konusu teklifler her yıl yürürlükteki teklifler
esas alınmak suretiyle yenilenerek Şubat ayı sonuna kadar Kuruma
gönderilir. Bununla birlikte, işletmeciler değişen pazar koşullarının ve
teknolojik gelişmelerin gerektirdiği durumlarda Kuruma gönderdikleri
referans erişim tekliflerinde değişiklik yapılmasını teklif etme hakkına
sahiptir. Yeni teklifler onaylanıncaya kadar mevcut referans erişim
teklifleri geçerliliğini korur.
(4)
Kurum, 5 inci maddede belirtilen ilkeleri göz önünde bulundurarak, referans
erişim tekliflerinde gerekli değişikliklerin yapılmasını işletmecilerden
isteyebilir. İşletmeciler, Kurumun istediği değişiklikleri belirtilen
biçimde ve verilen sürede yerine getirmekle yükümlüdürler. Verilen süre
içerisinde Kurumun istediği değişikliklerin yapılmaması halinde, Kurum bu
değişiklikleri re’sen yapabilir.
(5)
İşletmeciler, Kurum tarafından doğrudan onaylanan veya bu maddenin dördüncü
fıkrası kapsamında değiştirilerek onaylanan referans erişim tekliflerini
internet sitelerinde ve Kurum tarafından belirlenebilecek diğer yöntemlerle,
Kurumun onayını müteakip bir hafta içinde yayımlamakla yükümlüdürler.
(6)
İşletmeciler Kurum tarafından onaylanan referans erişim tekliflerinde yer
alan usûl, esas ve ücretlerle erişim sağlamakla yükümlüdürler.
Erişim tarifelerinin kontrolü
MADDE 12 – (1) İşletmeciler, arabağlantı da dahil olmak üzere
erişim tarifelerini bu Yönetmelikte yer alan ilkeleri göz önüne alarak
serbestçe belirlerler.
(2)
Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere, erişim
tarifelerini maliyet esaslı olarak belirleme yükümlülüğü getirebilir. Kurum
tarafından talep edilmesi halinde yükümlü işletmeciler erişim tarifelerinin
maliyet esaslı belirlendiğini ispat etmek zorundadır.
(3)
Kurum, erişim tarifelerinin yükümlü işletmeciler tarafından maliyet esaslı
olarak belirlenmediğini tespit etmesi halinde söz konusu tarifeleri maliyet
esasına göre belirler. Kurum, tarifeleri maliyet esasına göre
belirleyinceye kadar diğer ülke uygulamalarını, daha önce uygulanmakta olan
ücretler ve düzenlemeye konu olan hizmetin toptan ve perakende seviyede
aynı ve/veya benzer pazarlarda sunulan diğer hizmetlerle olan ilişkisi
çerçevesinde uygun olduğu ölçüde dikkate alarak tarifeleri belirleyebilir
ve/veya tarifelere üst sınır koyabilir. Kurumun belirlediği tarifelere uyulması
zorunludur.
(4)
Tarifeler, maliyet esasına göre belirlenirken aşağıdaki hususlar göz önünde
bulundurulur.
a)
Erişim hizmetleri için maliyet esaslı tarifenin, hizmetleri sunmak için
yatırılması gereken sermayeden makul bir geri dönüşü içerecek biçimde,
hizmetin etkin olarak sağlanmasının ileriye dönük uzun dönem artan maliyeti
ile ortak maliyetlerin hizmetle ilişkilendirilebilen kısmının toplamı
şeklinde belirlenmesi esastır.
b)
Kurum, erişim hizmetinin aynı altyapıyı paylaştığı diğer hizmetler ile olan
ilişkisi ve maliyetlerin hesaplanmasında kullanılması öngörülen verilerin
elde edilebilirliği gibi hususları dikkate alarak, uzun dönem artan maliyet
yönteminin farklı türlerinin veya elektronik haberleşme sektöründe
uygulaması bulunan diğer yöntemlerin kullanılmasını uygun görebilir.
c)
Maliyetler, hizmetin etkin olarak sağlanması maliyetini aştığı takdirde,
aşan kısım hizmetin etkin olarak sağlanması açısından gereksiz gider ve
maliyet olarak kabul edilir. Bu tür gider ve maliyetler yasal zorunluluktan
kaynaklanmaları veya diğer nedenlerle zaruri olduklarının kanıtlanması
hâlinde dikkate alınır.
(5)
Dördüncü fıkranın (b) ve (c) bentlerine göre yapılan değerlendirmede,
karşılaştırılabilir piyasalarda birbirinin muadili hizmetleri sunan
işletmecilerin katlandıkları maliyetlere veya uyguladıkları tarifelere
karşılaştırma amacıyla başvurulabilir. Bu durumda, referans alınan
piyasaların kendilerine has özellikleri göz önüne alınır.
Hesap ayrımı, maliyet muhasebesi ve denetim
MADDE 13 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne
sahip işletmecilere, hesap ayrımı ve/veya maliyet muhasebesi yükümlülüğü
getirebilir.
(2)
Hesap ayrımı yükümlülüğü getirilen işletmeciler, Kurum tarafından
belirlenecek hesap ayrımı ve maliyet muhasebesine ilişkin usul ve esaslar
kapsamında faaliyet alanları ve iş birimleri için ayrı ayrı hesap tutmakla
yükümlüdür.
(3)
İşletmeciler, hesap ayrımı ve maliyet muhasebesi yükümlülüğü kapsamında
hazırladıkları raporları Kuruma, Kurum tarafından belirlenen biçim, kapsam
ve sürede yazılı ve elektronik ortamda gönderir. Kurum, işletmecilere;
hesap ayrımı ve maliyet muhasebesi yükümlülükleri kapsamında hazırladıkları
bilgi ve belgeleri yayımlama yükümlülüğü getirebilir. Kurum, gerekli
gördüğü takdirde bu bilgi ve belgeleri kendisi de yayımlayabilir.
Yayımlanacak bilgi ve belgelerin kapsamı Kurum tarafından belirlenir.
(4)
Kurum işletmecilerin hesaplarını denetleyebilir veya denetim yetkisi vermek
suretiyle denetletebilir veya işletmecilere hesaplarını bağımsız denetim
kuruluşlarına denetletme yükümlülüğü getirebilir. Hesap ayrımı ve maliyet
muhasebesi kapsamında denetim yetkisi verilenler ve bağımsız denetim
kuruluşları tarafından yapılan denetime ilişkin giderler ilgili
işletmeciler tarafından karşılanır.
(5)
Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.
Ortak yerleşim
MADDE 14 – (1) Kurum, işletmecilere kendi tesislerinde, diğer
işletmecilerin ekipmanları için maliyet esaslı bir bedel karşılığında,
başta fiziksel ortak yerleşim olmak üzere her türlü ortak yerleşim sağlama
yükümlülüğü getirebilir.
(2)
İşletmecilerin, herhangi bir yerde fiziksel ortak yerleşimin zaruri ve/veya
imkân dahilinde olmadığını kanıtlamaları hâlinde, Kurum, bu yerlerde söz
konusu işletmecileri fiziksel ortak yerleşim yükümlülüğünden muaf
tutabilir. Kurum, fiziksel ortak yerleşim yükümlülüğünden muaf tutulan
işletmecilere, maliyet esaslı bir bedel karşılığında fiziksel ortak
yerleşime eşdeğer ekonomik, teknik ve operasyonel koşullarla farklı bir yöntem
kullanarak ortak yerleşim sağlama yükümlülüğü getirebilir.
(3)
Kurum, ortak yerleşim tarifelerinin maliyet esaslı belirlenmediğini tespit
etmesi hâlinde, maliyetleri, uluslararası uygulamaları ve/veya rayiç
bedelleri uygun olduğu ölçüde dikkate alarak söz konusu tarifeleri
belirler.
(4)
Fiziksel ortak yerleşimden faydalanan işletmeciler veya temsilcileri, kendi
malzemelerine ve ekipmanlarına müdahale etmek üzere söz konusu hizmeti
sağlayan işletmecilerin tesislerine girebilir.
(5)
Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.
Tesis paylaşımı
MADDE 15 – (1) Bir işletmecinin tesislerini kamuya veya
üçüncü şahıslara ait bir arazinin üzerine veya altına yerleştirebildiği
veya bu tür arazileri kullanabildiği veya kamulaştırma müessesesinden
yararlanabildiği hallerde Kurum; çevrenin korunması, kamu sağlığı ve
güvenliği, şehir ve bölge planlaması ve kaynakların etkin kullanılması
gereklerini gözeterek ve bu kapsamda yapılacak düzenlemelerin rekabet
üzerindeki etkileri ile 8 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen
hususları dikkate alarak ilgili işletmeciye söz konusu tesisleri ve/veya
araziyi makul bir bedel karşılığında diğer işletmecilerle paylaşma
yükümlülüğü getirebilir.
(2)
Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.
(3)
5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 17 nci maddesi kapsamında radyo
ve televizyon yayınlarını da içeren her türlü yayının belirlenmiş emisyon
noktalarından yapılabilmesini teminen ortak anten sistem ve tesisleri kurulmasına
yönelik düzenlemelerde yer alan hükümler saklıdır.
Taşıyıcı seçimi ve taşıyıcı ön seçimi
MADDE 16 – (1) Kurum,
ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere son kullanıcıların
taşıyıcılarını serbestçe seçebilmelerini temin etme ve bu kapsamda taşıyıcı
seçimi ve taşıyıcı ön seçimi uygulama yükümlülüğü getirebilir.
(2)
Taşıyıcı seçimi ve taşıyıcı ön seçimi yükümlülüğü getirilen işletmeciler,
taşıyıcı seçimi ve taşıyıcı ön seçimi kapsamında Kurum düzenlemelerine
uygun olarak şebekelerinde gerekli düzenlemeleri yapar ve uygular. İşletmeciler,
taşıyıcı seçimi ve taşıyıcı ön seçimi kapsamında şebekelerinde yapacakları
düzenlemelerden kaynaklanabilecek gider kalemleri için Kurumdan hak
talebinde bulunamaz.
(3)
İşletmecilerin taşıyıcı seçimi ve taşıyıcı ön seçimi kapsamında
birbirlerine uygulayacağı ücretler konusunda 12 nci madde hükümleri
uygulanır.
(4)
Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Erişim
Müzakereleri ve Sözleşmeleri
Sözleşme serbestisi
MADDE 17 – (1) İşletmeciler, erişim sözleşmelerinde yer
verilecek hüküm ve koşulları ilgili mevzuata, yetkilendirmelerinde
öngörülen şartlara ve Kurum düzenlemelerine aykırı olmamak kaydıyla kendi
aralarında müzakere ederek serbestçe belirlerler.
Uzlaşmazlıkların çözümü
MADDE 18 – (1) İlgili işletmeciler arasında, yeni bir erişim
talebinden itibaren azami iki ay içerisinde anlaşma tesis edilememesi veya
mevcut erişim sözleşmesinde bu Yönetmelik kapsamında herhangi bir
anlaşmazlık vuku bulması halinde taraflardan herhangi biri Kurumdan
uzlaştırma prosedürünün işletilmesini talep edebilir.
(2)
Kuruma uzlaştırma talebinde bulunan işletmecilerin başvurularında aşağıdaki
hususlar yer almalıdır.
a)
Tarafların isim ve unvanları,
b)
Erişim talebinin yapıldığı tarih,
c)
Erişim talebinin kapsamı ve süresi,
ç)
Erişim talebi çerçevesinde teklif edilen ücret ve gerekçeleri,
d)
Taraflarca üzerinde anlaşma sağlanamayan hususlar,
e)
Yukarıda sıralanan hususlara ilişkin her türlü bilgi ve belge.
(3)
Kurum, başvuru yapan işletmecinin gerekli belgeleri sunmaması hâlinde
eksikliklerin belirlenen süre içerisinde tamamlanmasını talep eder. Söz
konusu eksikliklerin verilen süre içerisinde tamamlanmaması halinde başvuru
reddedilmiş sayılır.
(4)
Kurum, kendisinden uzlaştırma talebinde bulunulduğunu diğer işletmeciye
yedi gün içinde tebliğ eder. İşletmeci, tebligatı almasını müteakip onbeş
gün içinde, görüşlerini ve konuya ilişkin bilgi ve belgeleri Kuruma sunar.
(5)
Kurum, söz konusu bilgi ve belgelerin alındığı tarihten itibaren otuz gün
içinde, işletmecilere ilgili mevzuat kapsamında getirilen yükümlülükleri,
Kurum tarafından aynı veya benzer hususlarda yapılan düzenlemeleri, talep
konusu hizmetin ekonomik ve teknik açıdan alternatiflerinin varlığı ve bu
maddede öngörülen uzlaştırma prosedürü dışındaki müzakere, arabuluculuk da
dahil tarafların başvurabileceği uyuşmazlık çözüm yollarının mevcut
uzlaşmazlığı daha etkin bir şekilde giderme olasılığı gibi hususları
dikkate alarak uzlaştırma talebini kabul edip etmeyeceğine karar verir.
Talebin reddedilmesi durumunda ilgili işletmecilere bildirimde bulunulur.
Kurum, uzlaştırma talebini kabul etmesi halinde ilgili işletmecileri
uzlaştırma toplantısına davet eder. Uzlaşmazlık konularının söz konusu
toplantıda tutanak altına alınması ile uzlaştırma süreci başlatılır.
(6)
Kurum, uzlaştırma sürecinde tarafların anlaşamaması halinde, taraflarca
sunulan bilgi ve belgeleri 5 inci maddede belirtilen ilkeler doğrultusunda
nitelik ve nicelik itibarıyla değerlendirerek erişim anlaşmasının
anlaşmazlık konusu olan hüküm, koşul ve ücretlerini uzlaştırma sürecinin
başladığı tarihten itibaren iki ay içerisinde belirlemeye yetkilidir.
Ancak, uzlaştırma talebinin daha önce sunulmayan bir hizmete ilişkin
olması, talebin içeriğinin kapsamlı bir çalışma ve bilgi toplama süreci
gerektirmesi ve Kurumun gerekli gördüğü diğer istisnai hallerde bu süre en
fazla iki ay daha uzatılabilir.
(7)
Kurum, bu madde kapsamında gerekli gördüğü her türlü bilgi ve belgeyi
taraflardan talep edebilir. Taraflar, söz konusu bilgi ve belgeleri Kurum
tarafından belirlenecek süre içinde Kuruma göndermekle yükümlüdür.
(8)
Kurum tarafından belirlenen hüküm, koşul ve ücretler; referans erişim
tekliflerinde ve Kurum düzenlemelerinde yer alan hükümler saklı kalmak kaydıyla,
uzlaştırma talep eden işletmecinin Kuruma başvuruda bulunduğu tarihten
itibaren yürürlüğe girer.
(9)
Kurum, uzlaştırma sürecinde, geçici ücretin belirlenmesi dâhil, kamu
yararının gerektirdiği her türlü tedbiri alır. İşletmeciler, geçici ücret
dâhil, Kurum tarafından alınacak tedbirlere uymakla yükümlüdür. Kurum,
geçici ücreti belirlerken, daha önce uygulanmakta olan ücretleri ve/veya 12
nci madde hükümlerini dikkate alır. İşletmeciler, Kurum tarafından nihai
ücretin belirlenmesinden sonra, geriye dönük olarak bu ücret üzerinden
mahsuplaşırlar.
(10)
Müteakip Kurum düzenlemeleri aksini gerektirmedikçe veya ilgili mevzuat
çerçevesinde işletmecilerin mutabakatıyla aksi kararlaştırılmadıkça,
Kurumun belirlediği hüküm, koşul ve ücretlerin uygulanmasına devam olunur.
Erişim ve arabağlantı sözleşmelerinin
Kuruma sunulması ve aleniyeti
MADDE 19 – (1) Erişim ve arabağlantı sözleşmeleri, bunların
ekleri ve değişikliklerinin tasdikli bir sureti imzalanmasını müteakip
onbeş gün içinde Kuruma sunulur. İşletmeciler, erişim yükümlülükleri,
rekabetin tesisi ve tüketicilerin korunması, şebekelerin bütünlüğü ve
birlikte çalışabilirliği ile hizmetlerin karşılıklı işletilebilirliği gibi
hususlara ilişkin olarak Kurumun sözleşmelerde mevzuata aykırı bulduğu
hüküm ve koşullara yönelik düzeltme taleplerini otuz gün içinde yerine
getirmekle yükümlüdür. Erişim ve arabağlantı sözleşmelerinin Kuruma
sunulmasına ilişkin olarak görev ve imtiyaz sözleşmelerinde yer alan
hükümler saklıdır.
(2)
Sözleşmenin tarafları, ticari sır ihtiva ettiğine kanaat getirdikleri
maddeleri sözleşmeyle birlikte Kuruma bildirir. Ticari sır olarak kabul
edilebilecek bilgiler için 28/5/2009 tarihli ve 27241 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İşletmecilere Ait Sırların Korunması
ile Kamuoyuna Açıklanacak Bilgilerin Yayımlanmasına İlişkin Usul ve Esaslar
Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alınır. Ayrım gözetmeme yükümlülüğü
getirilen işletmeciler tarafından erişim talebinde bulunan diğer
işletmecilere de uygulanması gereken hükümler, tarife bilgileri dâhil,
ticari sır olarak addolunamaz.
(3)
Erişim sözleşmeleri, ticari sırlar saklı kalmak kaydıyla alenidir. Kurum,
ticari sır olarak kabul ettiği hususlarla ilgili gerekli tedbirleri alır.
(4)
Kurum, erişim sözleşmelerinin aleniyetine ilişkin düzenlemeler yapabilir.
Bilgilerin gizliliği
MADDE 20 – (1) İşletmeciler, gerek erişim koşullarının
müzakereleri esnasında gerekse bu müzakerelerden önce veya sonra diğer
işletmeciden elde ettikleri bilgileri, veriliş amacına uygun olarak
kullanmak ve her hâlükârda gizli tutmakla yükümlüdür. Söz konusu bilgiler,
Kurum haricinde, hiç bir şekilde, bu tür bilgileri kendilerine haksız
rekabet avantajı sağlayacak şekilde kullanabilecek üçüncü şahıslara,
işletmecilerin ortaklarına, iştiraklerine ve ortaklıklarına ifşa edilemez.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Müeyyideler
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca;
a)
Yükümlü işletmecinin 8 inci maddenin birinci fıkrası kapsamında getirilen
erişim sağlama yükümlülüğünü yerine getirmemesi veya haklı bir neden
olmaksızın geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki
net satışlarının yüzde ikisine kadar,
b)
Yükümlü işletmecinin arabağlantı sağlama yükümlülüğünü yerine getirmemesi
veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir
önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde ikisine kadar,
c)
Yükümlü işletmecinin kendisinden erişim veya arabağlantı hizmeti talep eden
işletmecileri talep etmedikleri bir hizmeti almak zorunda bırakması
durumunda, bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde birine kadar,
ç)
Yükümlü işletmecinin ayrıştırma yükümlülüğünü yerine getirmemesi veya haklı
bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, bir önceki takvim yılındaki
net satışlarının yüzde ikisine kadar,
d)
Yükümlü işletmecinin ayrım gözetmeme yükümlülüğünü ihlal etmesi durumunda,
işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde birine
kadar,
e)
Yükümlü işletmecinin şeffaflık ve referans erişim tekliflerine ilişkin
yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda, işletmeciye bir önceki
takvim yılındaki net satışlarının yüzde birine kadar,
f)
Yükümlü işletmecinin erişim tarifelerini bu Yönetmelik hükümlerine aykırı
olarak uygulaması hâlinde, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net
satışlarının yüzde birine kadar,
g)
Yükümlü işletmecinin hesap ayrımı, maliyet muhasebesi ve denetime ilişkin
yükümlülüklerini yerine getirmemesi hâlinde, işletmeciye bir önceki takvim
yılındaki net satışlarının yüzde ikisine kadar,
ğ)
Yükümlü işletmecinin ortak yerleşime ilişkin yükümlülüklerini yerine
getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda,
işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde ikisine
kadar,
h)
Yükümlü işletmecinin tesis paylaşımına ilişkin yükümlülüklerini yerine
getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda,
işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde ikisine
kadar,
ı)
Yükümlü işletmecinin taşıyıcı seçimine ilişkin yükümlülüklerini yerine
getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda,
işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde ikisine
kadar,
i)
Yükümlü işletmecinin uzlaştırma prosedürü kapsamında geçici ücret dâhil
Kurum tarafından belirlenen hüküm, koşul ve ücretlere uymaması veya söz
konusu hüküm, koşul ve ücretlerin uygulanmasını haklı bir neden olmaksızın
geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net
satışlarının yüzde ikisine kadar,
j)
İşletmecinin erişim sözleşmelerinin Kuruma sunulması veya mevzuata aykırı
hükümlerinin düzeltilmesi veya sözleşmelerin aleniyetine ilişkin
yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda, işletmeciye bir önceki
takvim yılındaki net satışlarının binde beşine kadar,
k)
İşletmecinin bilgilerin gizliliğine ilişkin yükümlülüklerini ihlal etmesi durumunda,
işletmeciye bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde birine
kadar,
ihlalin
niteliğine göre Kurum tarafından belirlenecek oranlarda idarî para cezası
uygulanır.
(2)
Kurum, ihlalin niteliği, tekrarlanan veya devam eden bir ihlalin mevcut
olup olmadığı gibi hususları dikkate alarak, bu Yönetmelikte öngörülen
idarî para cezalarının uygulanmasından önce ilgili işletmeciye Kurul
kararıyla belirlenecek süre içinde yükümlülüğünü yerine getirmesini ihtar
edebilir.
(3)
Bu madde uyarınca idarî para cezalarının uygulanması bu Yönetmelikle
getirilen yükümlülükleri ortadan kaldırmaz. İhlal konusu fiilin tekrarı
veya devamı hâlinde işletmecinin bir önceki takvim yılındaki net
satışlarının yüzde üçünü aşmamak kaydıyla idarî para cezası uygulanır.
(4)
5/9/2004 tarihli ve 25574 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Telekomünikasyon Kurumu Tarafından İşletmecilere Uygulanacak İdari Para
Cezaları ile Diğer Müeyyide ve Tedbirler Hakkında Yönetmelik hükümleri
saklıdır.
Görüşlerin alınması
MADDE 22 – (1) Kurum bu Yönetmeliğin uygulanmasıyla ilgili
kararları almadan önce işletmecilerin ve ilgili gerçek veya tüzel kişilerin
görüşlerine başvurabilir.
Atıflar
MADDE 23 – (1) Diğer mevzuatta 14/6/2007 tarihli ve 26552
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişim ve Arabağlantı Yönetmeliğine
yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler
MADDE 24 – (1) 14/6/2007 tarihli ve 26552 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Erişim ve Arabağlantı Yönetmeliği ile 8/3/2002 tarihli
ve 24689 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Dolaşım (Roaming)
Anlaşması Yapılması ile İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik
yürürlükten kaldırılmıştır.
Mevcut idari işlemler
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 14/6/2007 tarihli ve 26552 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Erişim ve Arabağlantı Yönetmeliğine dayanılarak
yayımlanan tebliğler, alınan Kurul kararları ile yapılan diğer idarî
işlemler konuya ilişkin yeni bir işlem yapılıncaya kadar yürürlükte kalır.
Yürürlük
MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe
girer.
Yürütme
MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilgi Teknolojileri
ve İletişim Kurulu Başkanı yürütür.
EK-1
REFERANS ERİŞİM VE/VEYA ARABAĞLANTI TEKLİFLERİNDE
YER ALMASI GEREKEN ASGARİ HUSUSLAR
1.
Genel hükümler
1.1.
Tarafların hak ve yükümlülükleri,
1.2.
Mülkiyet hakları,
1.3.
Gizliliğin korunması,
1.4.
Sözleşmenin süresi ve yeniden müzakere koşulları,
1.5.
Taraflardan herhangi birinin şebekesinde veya sunulan hizmetlerde
değişiklik yapılması önerildiğinde izlenecek yöntemler.
2.
Sunulan hizmetlere ilişkin hükümler
2.1.
Hizmet(ler) (arabağlantı, yerel ağa ayrıştırılmış erişim, veri akışı
erişimi, yeniden satış gibi);
a)
Tanım ve kapsam,
b)
Gerekli şebeke ve transmisyon unsurları,
c)
Erişim noktaları,
ç)
Test prosedürleri,
d)
Biçimlendirmeye (konfigürasyona) ilişkin hususlar.
2.2.
Ortak yerleşim (*);
a)
Ortak yerleşim noktalarına ilişkin bilgiler,
b)
Ortak yerleşim noktalarına ilişkin fiziksel, uzaktan ve sanal ortak
yerleşim gibi seçenekler,
c)
Ortak yerleşime konu ekipmanların özellikleri ve kısıtları,
ç)
Ortak yerleşim noktalarının güvenliğini sağlamak üzere alınacak önlemler,
d)
Ortak yerleşim hizmetinden yararlanan işletmecinin personelinin ortak
yerleşim noktalarındaki ekipmanlarına erişim koşulları,
e)
Ortak yerleşim yerinin kısıtlı olduğu hâllerde yer paylaşımında uygulanacak
esaslar,
f)
Ortak yerleşime uygun yerin mevcut olup olmadığının kontrolüne ilişkin
esaslar.
3.
Ücretler, ödemeler ve faturalama prosedürleri
4.
Talep tahminlerine ilişkin hususlar
5.
Siparişlerin iptal edilmesi hâlinde uygulanacak yaptırımlar
6.
Şebeke bütünlüğü ve güvenliğine ilişkin hususlar
7.
Abone hareketleri
8.
Hizmet seviyesi taahhüdü
9.
Arızaların giderilmesine yönelik prosedürler
10.
Kullanılacak ekipmanın teknik özellikleri ve tabi olacağı standartlar
11.
Sinyalleşme, trafik veya şebeke yönetimi gibi işletime ilişkin hususlar
————————————
(*) Ortak yerleşimin gerekli olduğu hizmetler ve
yükümlü işletmeciler için zorunludur.
|